Odkryj magiczny świat Eldaryi!

Poznaj zwyczaje chowańców oraz mieszkańców Eldaryi. W tym fantastycznym świecie czeka na ciebie wiele przygód oraz romantycznych wątków! Bieg historii zależy od twoich wyborów.

Dyskusja zamknięta

Strony : 1

#1 29-09-2018 o 19h11

Szeregowiec
Hasashima
...
Wiadomości: 117

https://i.imgur.com/OUckAY9.png
┏                                                                                                                                                                                                       ┓
✂ - - @Hasashima w roli Perfekcyjnej Ofiary - wiceprzewodniczącego w szkoły
✂ - - - - - - - - - - - -  @Ereya w roli Pana Idealnego - przewodniczącego szkoły
┗                                                                                                                                                                                                       ┛
https://i.imgur.com/j3YhqTu.png

Ostatnio zmieniony przez Hasashima (29-09-2018 o 21h51)


t   h   e        b   r   a   v   e   s   t          t   h   i   n   g         i         e   v   e   r         d   i   d         w   a   s          c   o   n   t   i   n   u   i   n   g          m   y          l   i   f   e          w   h   e   n
I                                                       W              A              N              T               E               D                                                       T              O                                                          D              I              E
https://66.media.tumblr.com/7d6988839c506a4110e919e8bb13d1b7/tumblr_inline_nue1pj0bPs1sc3ygs_250.gif https://66.media.tumblr.com/a184a295e95ce53e737d0064642d0824/tumblr_inline_nue1r92TPr1sc3ygs_250.gif

Offline

#2 29-09-2018 o 19h21

Straż Cienia
Ereya
Akolita Sargousetów
Ereya
...
Wiadomości: 4 951

https://images89.fotosik.pl/47/e8eb628a00ac21f1med.jpg

D  A N E     P  O D S T A W O W E

I M I Ę      D R U G I E   I M I Ę      N A Z W I S K O ●   ●   Sebastian Lucjusz  Morozow
  O R I E N T A C J A      W I E K      P Ł E Ć   ●   ●    Biseksualny osiemnastolatek; mężczyzna
  D A T A  U R O D Z E N I A      Z N A K  Z O D I A K U      S T A N   ●   ●    Urodzony piątego grudnia; koziorożec; zajęty
  W Z R O S T     W A G A      S Y L W E T K A   ●   ●    Metr osiemdziesiąt; siedemdziesiąt kilogramów; umięśniona
K O L O R   O C Z U      K O L O R   W Ł O S Ó W       ●   ●    Brązowe tęczówki i blond włosy podniesione do góry
  C E R A      T A T U A Ż E      P I E R C I N G   ●   ●    Blada; na obu dłoniach i po prawej stronie pleców; brak
  K I E R U N E K      R O D Z I N A   ●   ●    Dziennikarski; Babcia (Łucja)  i młodsza siostra (Magda)
     


D A N E    D O D A T K O W E



»     Nigdy nie miał jakiś większych problemów z nauką. Z niesłychaną łatwością przyswajał wiedzę i osiągał najwyższe wyniki w konkursach szkolnych, przez co jego pokój pęka w szwach od zdobytych w tamtym czasie nagród i wyróżnień.

»     Nie sprawiał również żadnych problemów wychowawczych swoim rodzicom, przez co został ochrzczony "Złotym dzieckiem" przez zazdrosnych znajomych i sąsiadów mieszkających w pobliżu. Nawet Magda zwykła go tak czasami nazywać, choć dobrze zdawała sobie sprawę z tego, że Sebastian wręcz tej nazwy nie cierpi i dostaje białej gorączki jeśli gdziekolwiek ją usłyszy. (ew. przeczyta)

»     W drugiej klasie gimnazjum wraz z rodziną wyjechał na wakacje podczas których stracił dwie najważniejsze osoby w jego życiu. Aktualnie nim jak i jego siostrą zajmuje się babcia, ale od tamtego pamiętnego zdarzenia Morozow nieco się zmienił pod względem wychowawczym. 

»     Sebastian od zawsze lubił rywalizację. Sprawiała mu ona satysfakcję, rozrywkę i swego rodzaju chorą przyjemność, dlatego trudno jest mu się powstrzymać od ciętych uwag, kiedy widzi jak Nataniel stara się go niemalże we wszystkim prześcignąć.

»     Popala sobie od czasu do czasu pomimo wielu narzekań swojej babci, że to niezdrowe.

Ostatnio zmieniony przez Ereya (30-09-2018 o 00h11)


Ask

❝  Proszę mnie  zmienić,  bo  s t r a c i ł e m  dawno rezerwę do ludzi i do siebie najpewniej ❞ 
https://i.imgur.com/mzzRGX4.gif https://i.imgur.com/LKq1bZM.gif https://i.imgur.com/7TOECi8.gif
       ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■        

Offline

#3 29-09-2018 o 20h02

Szeregowiec
Hasashima
...
Wiadomości: 117


nataniel          kaminski
●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●    ●     ✖     ●    ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●
┏                                                                                                                                                                    ┓
We survived. You and I.
And those who survive have a duty.
Our duty is to do our best to keep on living.
Even if our lives are not perfect.”
┗                                                                                                                                                                   ┛

https://i.imgur.com/pcJROMU.png
imię ● N A T A N I E L       nazwisko ● K A M I Ń S K I         wiek ● S I E D E M N A Ś C I E  L A T          znak zodiaku ● B Y K
data urodzenia ● J E D E N A S T Y  M A J A                         grupa krwi ● O RH+                        płeć ● M Ę Ż C Z Y Z N A
orientacja ● P A N S E K S U A L N Y   miejsce zamieszkania ● K R A K Ó W    status ● F O R M A L N I E  Z A R Ę C Z O N Y
matka ● N I E  Ż Y J E     ojciec ● C E O  Z N A N E J  F I R M Y  C A T E R I N G O W E J        rodzeństwo ● S T A R S Z Y  B R A T
kierunek liceum ● L I N G W Y S T Y K A    pozycja ● W I C E P R Z E W O D N I C Z Ą C Y   S Z K O Ł Y   stopnie ● I D E A L N E
kolor włosów ● S P R A N Y  B L O N D ,  L E K K O  B E Ż O W Y            kolor oczu ● B R Ą Z O W E  Z E  Z Ł O T Y M I  C Ę T K A M I
wzrost ● M E T R  S I E D E M D Z I E S I Ą T  O S I E M           cera ● B L A D A          waga ● S Z E Ś Ć D Z I E S I Ą T  P I Ę Ć  K I L O
dodatki ● B R A K  T A T U A Ż Y  L U B  P I E R C I N G Ó W      blizny ● N A  P R Z E D R A M I O N A C H       znamiona ● B R A K
https://i.imgur.com/gAWUwCG.png
chociaż on i sebastian nigdy nie utrzymywali bezpośrednich kontaktów,  nataniela mocno gryzła
popularność  szkolnego  partnera,  a  ich  relacje w liceum napięte  były  już  od  pierwszego  dnia
nauki  ●  w  przedszkolu  bezustannie  sobie  dokuczali,  jednak  w  szkole  podstawowej  Nataniel
postanowił  zmienić nastawienie i zamiast posługiwać się fizycznością,  spróbował  przewyższyć
sebastiana  w każdym możliwym aspekcie zdolności psychicznych  ●  był zdruzgotany, gdy  jego
rywal zdobył  w wyborach pozycje przewodniczącego. nie tylko przez zazdrość ale i świadomość
że od tego momentu będzie musiał utrzymywać z nim  stałą  znajomość  ●  rodzice  zaręczyli  go
z  córką  bogatego  przyjaciela  ojca,  aby  uniknąć za czasu utonięcia w długach oraz sprzedania
firmy ● odkrył swoją orientacje w drugiej klasie gimnazjum, kiedy jeden ze znajomych  jego brata
pocałował  go  niespodziewanie  podczas zabawy  przy  ognisku   ●  boi  się ciasnych przestrzeni
https://i.imgur.com/gAWUwCG.png

Ostatnio zmieniony przez Hasashima (05-10-2018 o 23h06)


t   h   e        b   r   a   v   e   s   t          t   h   i   n   g         i         e   v   e   r         d   i   d         w   a   s          c   o   n   t   i   n   u   i   n   g          m   y          l   i   f   e          w   h   e   n
I                                                       W              A              N              T               E               D                                                       T              O                                                          D              I              E
https://66.media.tumblr.com/7d6988839c506a4110e919e8bb13d1b7/tumblr_inline_nue1pj0bPs1sc3ygs_250.gif https://66.media.tumblr.com/a184a295e95ce53e737d0064642d0824/tumblr_inline_nue1r92TPr1sc3ygs_250.gif

Offline

#4 02-10-2018 o 18h02

Szeregowiec
Hasashima
...
Wiadomości: 117

┏                                                                                                                                                                    ┓
nataniel          kaminski
●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●    ●     ✖     ●    ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●
We survived. You and I. And those who survive have a duty.
Our duty is to do our best to keep on living.
Even if our lives are not perfect.”

┗                                                                                                                                                                   ┛

     Czując na sobie niechcianą falę kobiecych spojrzeń, młody wiceprzewodniczący wysunął ostrożnie dłoń z prawej kieszeni spodni, po czym uśmiechnął się serdecznie w kierunku czteroosobowej grupki dziewcząt z drugiego roku i pomachał im delikatnie, dziwiąc się, gdy najniższa i zarazem najładniejsza z nich zachichotała słodko, wstydząc się odwzajemnić jego gest. Fala radosnych szeptów wypełniła szkolny korytarz po sam sufit, a zgrabna brunetka o tęczówkach koloru dojrzałych kasztanów puściła mu zalotnie oczko, czyniąc najprostsze przywitanie się tysiąc razy bardziej irytującą czynnością, aniżeli rzeczywiste podejście i porozmawianie z którąkolwiek z nich. Speszywszy się, siedemnastolatek mimowolnie zacisnął mocniej palce lewej dłoni na dość grubym pliku dokumentów pod swoją pachą, po czym szybko odwrócił wzrok w stronę podwójnych drzwi frontowych i lekko zmarszczył swoje jasne brwi, dociskając w tym samym czasie plecy do chłodnej ściany. Nie wiedział już, jak długo czekał na pojawienie się Sebastiana. Może pięć minut, może dziesięć, a może nawet dwadzieścia. Jego stopa uderzała nerwowo o kafelki szatniowej podłogi. Ciało pociło się od przesadnie przykręconego ogrzewania. Chciał uciec z powrotem do sali nauczycielskiej, ale wiedział, że unikanie pana przewodniczego tylko negatywnie by się na nim odbiło. Ludzie i tak już dziwnie na niego spoglądali przez to, że ewidentnie nie przepadał za siedzeniem z blondynem w jednym pomieszczeniu. W końcu, Morozow był perfekcyjny, prawda? Idealnie wyrzeźbiony, piękny, inteligentny i charyzmatyczny. Kamiński nie znał nawet jednej osoby w całym liceum, która by za nim nie latała, szukając, chociaż cienia uwagi w tych pustych, brązowych oczach. Mrocznych oraz odciętych oczach, których Nataniel tak bardzo nienawidził. Nie rozumiał, czemu uczniowie ignorowali każde nieprzechylne zdanie na jego temat. Przecież po korytarzach rozchodziło się tyle złośliwych plotek. Tyle pogadanek na temat jego rzekomych partnerek. Tyle szeptów, szydzących z powodów, których wiceprzewodniczący nie mógł już spokojnie zliczyć. Jak można było posiadać aż tak wielką rzeszę fanów, będąc tak sarkastycznym ekshibicjonistom? Czy to właśnie dlatego kobiety go kochały? Czy to właśnie dlatego Nataniel wydawał się jedyną osobą, patrzącą trzeźwo na ten cały żenujący teatrzyk wzdychania oraz piszczenia?
     - Jeśli szukasz przewodniczącego to wiedz, że właśnie wszedł prosto do szatni i został przez ciebie kompletnie zignorowany. - Wzdrygając się pod wpływem ciepłego szeptu tuż przy swoim uchu, zdezorientowany chłopak aż podskoczył w miejscu. Serce w jego piersi zadudniło głośno, sprawiając, że głęboki rumieniec pokrył mu większość profilu, a źrenice rozszerzyły się niczym pod wpływem narkotyków, wywołując śmiech u stojącego tuż obok niego nastolatka. - No już, uważaj, bo zaraz zawału dostaniesz. - Chichocząc beztrosko, wyższy o niecałą głowę mężczyzna, przesunął niedbale opuszkami palców po żuchwie Nataniela, po czym uśmiechnął się złośliwie i gwałtownie odsunął rękę, gdy pięść blondyna prawie połamała mu kości. Zdenerwowany Kamiński prychnął głośno i instynktownie szarpnął za miękki materiał krawatu wokół swojej szyi. Nie, żeby nie był wdzięczny za wyrwanie go z sennego rozmyślania o Sebastianie, ale wolał łagodniejsze pobudki. Szczególnie kiedy jego najlepszy przyjaciel - Martin - był wszystkim poza delikatnym uczuciowo człowiekiem. Zawsze mu dokuczał, jeśli chodziło o interakcje z przewodniczącym. Powtarzał, że szybki numerek w składziku osłodziłby ich relacje, tak jakby seks w publicznej placówce był czymś zupełnie normalnym, a przespanie się z Morozowem szczytem jego młodzieńczych marzeń. Prędzej by sobie palec uciął, niż dotknął swojego rywala w jakikolwiek inny sposób niż ten grzecznościowy i przede wszystkim, nieunikniony. Sebastian obrzydzał go w każdym możliwym zakresie. Właśnie tak. Nie znosił go. Brzydził się jego urodą oraz idealnym ciałem. Koniec kropka.
     - Dzięki za pomoc. Przysięgam, że następnym razem wybije ci zęby, kiedy mnie tak przestraszysz. - Odpłaciwszy się mocnym kuksańcem w biodro, Nataniel popchnął Martina, co tylko bardziej go rozśmieszyło, po czym uniósł dumnie głowę i odepchnął się od ściany, zgrabnie ruszając w stronę przebieralni klasy, do której należał Lucjusz. Wiedział, że skryte aktualnie pośród szafek dziewczyny od razu podążą jego śladem, zaciekawione ruchami wiceprzewodniczącego, ale starał się nie dać niczego po sobie poznać. Zamiast tego uśmiechnął się jedynie równie sztucznie, co poprzednim razem i szybko otworzył kratę, dzielącą go od pana przewodniczącego. Wprawiony w ruch metal zapiszczał nieprzyjemnie w geście protestu, a kark Nataniela punktualnie pokrył się gęsią skórką, ukazując zarówno stres jaki odczuwał w obecności Sebastiana, jak i obrzydzenie tym nagłym dźwiękiem. Nie powinien się przejmować. Powinien być spokojny i zadowolony z siebie. Był jego prawą ręką, jedną z najważniejszych osób w całym liceum. Powinien był szczycić się własną popularnością i być idealną kopią Sebastiana. Ale nie był... Nie potrafił.
    - Morozow. Przepraszam, jeśli wczoraj niepotrzebnie się minęliśmy. Przyniosłem papiery, o które mnie poprosiłeś. Podpisane i zaakceptowane przez nasz gron nauczycielski. Jeszcze raz wybacz za kłopot. - Zbliżając się do odwróconego plecami blondyna, Kamiński nie potrafił określić, w jakim nastroju był dzisiaj przewodniczący. Nie wyglądał na przesadnie radosnego, ale gdy tylko ich tęczówki spotkały się w bezpośrednim kontakcie, Nataniel automatycznie stwierdził, że coś było z nim mocno nie w porządku. Głęboki dreszcz podrażnił linie jego kręgosłupa. Czując, że blednie, a zaraz potem czerwieni się we wręcz bolesnym geście zdezorientowania, Kamiński przełknął cicho ślinę, po czym podsunął niepewnie plik dokumentów pod nos osiemnastolatka. Nie był pewien, dlaczego tak się speszył, ale Sebastian wydał mu się jakiś inny... Niepokojący.


t   h   e        b   r   a   v   e   s   t          t   h   i   n   g         i         e   v   e   r         d   i   d         w   a   s          c   o   n   t   i   n   u   i   n   g          m   y          l   i   f   e          w   h   e   n
I                                                       W              A              N              T               E               D                                                       T              O                                                          D              I              E
https://66.media.tumblr.com/7d6988839c506a4110e919e8bb13d1b7/tumblr_inline_nue1pj0bPs1sc3ygs_250.gif https://66.media.tumblr.com/a184a295e95ce53e737d0064642d0824/tumblr_inline_nue1r92TPr1sc3ygs_250.gif

Offline

#5 21-10-2018 o 04h36

Straż Cienia
Ereya
Akolita Sargousetów
Ereya
...
Wiadomości: 4 951

Tu  będzie  ładny  napis.
K i e d y ś .



      Krople rzęsistego deszczu uderzały o szyby Krakowskiego autobusu, wprawiając nastolatka w niemały stan irytacji. I to nie tak, że Morozow stronił od pochmurnych, deszczowych dni. Wręcz przeciwnie - uwielbiał je. Wprawiały go w przyjemny stan melancholii i refleksji. Jednak dzisiaj, stojąc w przepełnionym autobusie tuż obok starszego mężczyzny który ewidentnie łypał na niego spode łba, z jakiegoś powodu doprowadzał go do szewskiej pasji. I nie miał bladego pojęcia dlaczego. Może było to spowodowane źle przespaną nocą przez księżyc w pełni? Albo poranną kłótnią z jego babcią, której żałował przez cały ten czas? Do tej pory nie wiedział po jaką cholerę on się w ogóle w tamtym momencie odzywał. Mógł zacisnąć usta tak jak zwykle i nie wdawać się z Łucją w niepotrzebną wymianę zdań, która doprowadziła do przysłowiowego "rzucania talerzami" już z samego rana. Mógł, ale mimo to dał się wciągnąć w zaczepkę staruszki na temat palenia przez jej wnuczka papierosów. Później było tylko kwestią czasu, aż ich z pozoru niewinna wymiana zdań zamieni się w coś o wiele gorszego. Zignorowawszy starszego pana, który mamrotał coś o niewychowaniu nastolatków w dzisiejszych czasach, wlepił spojrzenie w zmieniający się za oknem szarawy krajobraz, zaciskając mocno usta, kiedy dotarło do niego że za trzy przystanki, chcąc nie chcąc, będzie musiał wyjść na zewnątrz i przez kolejne siedem godzin użerać się z tą rozwydrzoną bandą nastolatków. Cóż... gorzej już chyba być nie mogło, prawda?
      Włożył niedbale słuchawki do uszu, poprawił sobie ciążący na ramieniu plecak, a kiedy autokar zatrzymał się w końcu na odpowiednim przystanku, mruknął ciche przepraszam, by dostać się do drzwi. Przecisnąwszy się pomiędzy pasażerami po kilku sekundach znalazł się - na całe szczęście - na zewnątrz. Odetchnął z nieukrywaną ulgą, a następnie ruszył pośpiesznym krokiem w kierunku szkoły, chociaż gdyby tylko mógł, to przedłużałby przekroczenie jej progu ile się dało. Kiedy w uszach zabrzmiał mu utwór "Lady Pank - Znowu Pada deszcz" jego twarz wykrzywiła się mimowolnie w delikatnym uśmiechu. Och, cholera, jak tematycznie.
      Już w progu dostrzegł stojącego pod ścianą Nataniela, trzymającego w rękach plik kartek - zapewne były to dokumenty, o które Morozow prosił dzień wcześniej i ich ostatecznie nie dostał do rąk własnych o wyznaczonym terminie. Nie zamierzał się jednak unosić z powodu niesubordynacji nastolatka. Nie widział takiej potrzeby. Poza tym nie raz nadarzy się okazja, by zawalić Kamińskiego przez to niedopatrzenie papierkową robotą. Przesadzał? Był okrutny i nieczuły? Możliwe, ale przyszły dziennikarz nie tolerował takich niedopatrzeń. Nie, kiedy to on trzymał nad wszystkim pieczę. U niego wszystko musiało chodzić jak w zegarku, co do sekundy, po prostu. Ignorując szepty paru osób na jego temat, które wbijały się do uszu niczym igły (jak i samego Kamińskiego) ściągnął płaszcz, oraz szalik, a wszedłszy do szatni - odwiesił wszystko na odpowiedni wieszak. I w tym samym momencie po pomieszczeniu rozległ się bardzo dobrze mu znajomy głos. Odwrócił się w stronę chłopaka, a zlustrowawszy go od stóp do głów, niemal w sekundzie wychwytał zmieniającą się na jego twarzy mimikę. Odebrał od niego plik kartek, przeglądając je pobieżnie, a potem ponownie łypnął na stojącego przed nim nastolatka.
      —  Czekałem na nie już wczoraj. Liczyłem na to, że zdążysz i mi je dostarczysz, ale w porządku. Ważne że je przyniosłeś.  —  odparł w odpowiedzi, poprawiając jedną dłonią krawat od szkolnego mundurka. Powinien się powoli zbierać do swojego pokoju, by jak najszybciej przejrzeć dokumenty, zatwierdzić je i zanieść je dyrekcji, kopie zostawiając sobie, a mimo to dalej stał i wpatrywał się w Kamińskiego jak cielę w malowane wrota. Co z nim było dzisiaj nie tak?
      —  A co z nowym numerem szkolnej gazetki? Pytałeś już Roksany na kiedy planuje datę wydania? Ja nie miałem ostatnio czasu, by ją złapać i rozeznać się w temacie.   —  przekładając sobie plik kartek do drugiej ręki, wyszedł w końcu z pomieszczenia, nie interesując się zbytnio tym, czy chłopak idzie za nim. Miał za dużo roboty na głowie. I liczył na to, że Nataniel okaże się na tyle miły że nie zostawi go w takiej chwili sam i ruszy za nim, oferując nastolatkowi bezinteresowną pomoc.


Ask

❝  Proszę mnie  zmienić,  bo  s t r a c i ł e m  dawno rezerwę do ludzi i do siebie najpewniej ❞ 
https://i.imgur.com/mzzRGX4.gif https://i.imgur.com/LKq1bZM.gif https://i.imgur.com/7TOECi8.gif
       ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■    ■        

Offline

#6 27-10-2018 o 01h49

Szeregowiec
Hasashima
...
Wiadomości: 117

┏                                                                                                                                                                    ┓
nataniel          kaminski
●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●     ●    ●    ●    ●     ✖     ●    ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●     ●     ●    ●
We survived. You and I. And those who survive have a duty.
Our duty is to do our best to keep on living.
Even if our lives are not perfect.”

┗                                                                                                                                                                   ┛

     Nie mogąc odepchnąć od siebie toksycznego wręcz zafascynowania przygaszoną mimiką towarzysza, Nataniel instynktownie rozprostował palce, czując na swojej skórze chłodne muśnięcie Sebastianowej dłoni, po czym wbrew własnym emocją, rozluźnił stopniowo ramiona i opuścił pustą rękę, dając zaróżowionym paznokciom wbić mu się w nogawkę od świeżo wyprasowanych spodni. Zwykle brzydziła go obecność chłopaka i niespecjalnie przepadał za skrywaniem własnej odrazy, ale dzisiejszego poranka cała postawa przewodniczącego wydawała mu się niepokojąco mdła. Nawet ukryta w głosie wyniosłość, kiedy złośliwie napomniał o spóźnieniu blondyna, niezbyt do niego dotarła. Krzywiąc się na twarzy z czystego poczucia obowiązku oraz przyzwyczajenia, Nataniel burknął pod nosem ciche przeprosiny, nie siląc się zbytnio na to, aby jakkolwiek wyjaśnić Sebastianowi swoje niedopatrzenie, po czym uniósł niechętnie wzrok z nieokreślonego punktu na własnym obuwiu i zamilkł jak zaklęty widząc parę brunatnych tęczówek, przebijających na wskroś jego twarz. Przewodniczący patrzył na niego wyjątkowo dziwnie. Pusto i bez słowa, a jednak intensywnie i nieprzerwanie. Zupełnie jakby wrodzona idealność wyewoluowała do takiego stopnia, że zamienił się w kamienną rzeźbę.
     - Jeśli chodzi o to, jedna z naszych redaktorek – Kamila – odnalazła parę nie kongruencji w artykule ekonomicznym, dotyczącym podziałów szkolnych funduszy i poprosiła o zezwolenie do przejrzenia licealnych rachunków z lat pomiędzy dwa tysiące dziesiątym, a czternastym. – Nie spodziewając się, że Sebastian rzeczywiście zabierze jeszcze głos, wzięty z zaskoczenia, Kamiński ponownie napiął mięśnie i nie zastanawiając się, ruszył za eleganckim krokiem niewiele wyższego chłopaka. – Odpowiedziałem, że do podobnego zabiegu potrzebuje nadzoru kogoś z grona nauczycielskiego lub obecności przewodniczącego, na co ona… - „Zachichotała z miną uderzonego prosto w twarz dziecka i poprosiła, żebym sam się przed tobą stawił bo ona za bardzo się boi.” Chciał powiedzieć jednak w ostatnim momencie zatrzymał się i pozwalając z lekka mimowolnemu uśmiechowi rozjaśnić mu profil, zmienił słowa biednej redaktorki. – odparła, że byłaby ci bardzo wdzięczna, gdybyś stawił się u niej po lekcjach, ponieważ nauczyciele jak sam wiesz, mają ręce pełne roboty z powodu zbliżającej się wycieczki. Oczywiście powiedziałem jej, że przewodniczący nieraz ma więcej obowiązków na głowie niż niejeden nauczyciel, ale nie chciała mnie słuchać. Możliwe, że lepiej czuje się w towarzystwie kogoś w podobnym wieku do niej. – mówiąc spokojnym i wyraźnym tonem, Nataniel zrównał się stopniowo z Sebastianem, po czym idąc z nim ramię w ramię, zerknął przelotnie na grupki uczniów po obu stronach korytarza i delikatnie westchnął. Plotki, plotki, plotki. Na kogo by nie popatrzył, na kim nie zatrzymałby wzroku - każdy coś mówił. Zupełnie, jakby spotkanie na swojej drodze pary członków szkolnego komitetu graniczyło ze świątecznym cudem, A przecież działo się to praktycznie codziennie. Nie mogli się unikać. Można by wręcz rzec, iż zabraniał im tego biznes.
     Ale to, że musiał codziennie na niego patrzeć, wcale nie oznaczało, że musiał mu ułatwiać życie, więc dlaczego za nim szedł? Konwersacje mogli prowadzić bez większych zobowiązań, jednak oprócz powiadomienia nastolatka o aktualnym stanie gazetki, Kamiński nie miał mu już niczego do powiedzenia. Mógł podwinąć przysłowiową kieckę i pójść swoją drogą, jednak resztki zaniepokojenia dosłownie przykuły go do boku Mozorowa. Nie żeby się o niego martwił. Nataniel był w końcu ponad równie łatwymi do zmanipulowania emocjami. To było coś innego, coś czego nawet fascynacją nie wydawał się być w stanie wytłumaczyć. Obawiał się, ale nie dosłownie. Można powiedzieć, że chciał się po prostu upewnić czy jego wcześniejsze przypuszczenia były słuszne. I chciał tego tak bardzo, że aż działał przeciwko własnym przyzwyczajeniom. Cóż za inteligent.
     - Wybacz mi. – Słysząc charakterystyczny dla androida dźwięk nowo przychodzącej wiadomości, blondyn wysunął z kieszeni czarny telefon komórkowy, po czym odblokował ekran jednym prostym muśnięciem kciuka i niechętnie wszedł w skrzynkę odbiorczą, przeglądając cztery wiadomości od swojego przyjaciela. Pięć emotikon z sercami w oczach, pięć emotikon z wyrazem twarzy gotowego do najazdu na plac zabaw pedofila, pytanie o powód spaceru z przewodniczącym z błędami ortograficznymi oraz trzema znakami zapytania na końcu, no i kompletnie niepotrzebne nikomu do szczęścia P.S, proszące o to, aby używał zabezpieczenia – oto z kim Nataniel musiał się zadawać. Nie wiedząc czy zacząć płakać, czy jednak roześmiać się jak idiota, zażenowany blondyn zgasił tylko telefon bez silenia się na odpowiedź i przewrócił mocno oczami.


t   h   e        b   r   a   v   e   s   t          t   h   i   n   g         i         e   v   e   r         d   i   d         w   a   s          c   o   n   t   i   n   u   i   n   g          m   y          l   i   f   e          w   h   e   n
I                                                       W              A              N              T               E               D                                                       T              O                                                          D              I              E
https://66.media.tumblr.com/7d6988839c506a4110e919e8bb13d1b7/tumblr_inline_nue1pj0bPs1sc3ygs_250.gif https://66.media.tumblr.com/a184a295e95ce53e737d0064642d0824/tumblr_inline_nue1r92TPr1sc3ygs_250.gif

Offline

Dyskusja zamknięta

Strony : 1