Odkryj magiczny świat Eldaryi!

Poznaj zwyczaje chowańców oraz mieszkańców Eldaryi. W tym fantastycznym świecie czeka na ciebie wiele przygód oraz romantycznych wątków! Bieg historii zależy od twoich wyborów.

Strony : 1 2 3 ... 14

#1 30-09-2018 o 17h02

Straż Obsydianu
Pani
Żołnierz Straży
Pani
...
Wiadomości: 440

https://fontmeme.com/permalink/180929/66034b4fe0bb80d10badf208d614b531.png

https://t00.deviantart.net/RZeL0ZQTNSzaV8PzyDdi7aZ_Eek=/fit-in/700x350/filters:fixed_height(100,100):origin()/pre00/a261/th/pre/f/2016/334/5/3/arkonadia_raetsel___book_cover_by_hideyoshi-daq3dy5.jpg

                   W 2118 roku rozpoczęto proces  terraformowania na planecie Mars. Dwanaście lat później udało się założyć pierwszy obóz ludzki na Wenus. Do roku 2300 Ziemianie skolonizowali wszystkie planety Układu Słonecznego, skaliste upodobniono  do Terry, a na atmosferach gazowych olbrzymów wybudowano setki gigantycznych „pływających miast”.
                   W roku 2334 powstała Unia Międzyplanetarna Układu Słonecznego. Dekadę później terrańscy naukowcy stworzyli pierwszy napęd nadświetlny dla statków kosmicznych. Umożliwiało to kontakt z obcymi cywilizacjami i kolonizację oddalonych od Słońca planet.
                   W 2356 roku Unia Międzyplanetarna Układu Słonecznego przekształciła się w Federację Kosmiczną, do której po dziś dzień dobrowolnie należy większość inteligentnych ras, które zechciały nawiązać kontakt z Ziemianami.

                   Jest rok 2377. Statek kosmiczny FC-0627 Hyperion należący do floty federacyjnej już od niemal czterech lat odbywa loty pod dowództwem kapitan Phoenix Gould. Jednak w ciągu ostatnich miesięcy na jego pokładzie nastąpiło wiele zmian. Do tej pory Hyperion był statkiem ekspansyjnym, wysyłano go na misje badawcze i dyplomatyczne. Teraz Rada Federacji zarządziła zwolnienie połowy załogi, a ich miejsca zajęli żołnierze. Ponadto część ważnych stanowisk została obsadzona ludźmi wybranymi osobiście przez Prezydenta. Kapitan Gould zatrzymała posadę jedynie ze względu na protesty załogi i innych kapitanów. Statek jest przepełniony, żołnierze Federacji bez ustanku patrolują korytarze, a ci, którzy ostali się z pierwotnej załogi nie mają pojęcia co się dzieje.



   Załoga:

              1. Kapitan statku (stara załoga)                                         Ja         
                  2. Pierwszy oficer (nowa załoga)                                Nirent       
             3. Drugi oficer (stara załoga)                                            Ilian   
                                    4. Asystent kapitana (nowa załoga)                          Też Ja                         
                   5. Pierwszy pilot (nowa załoga)                                     Deny         
                   6. Drugi pilot (stara załoga)                                                Airi         
                     7. Nawigator (nowa załoga)                                              Ilian           
                 8. Główny inżynier (nowa załoga)                                Raika     
                      9. Technik (stara załoga)                                                 Neyu           
                     10. Oficer naukowy (nowa załoga)                                  Okin         
                     11. Oficer medyczny (nowa załoga)                Sadystyczny         
                       12. Technik (nowa załoga)                                               Rasp           

Ostatnio zmieniony przez Pani (08-08-2019 o 09h59)


j' a i             c o n n u              l a             c h a l e u r             d e              t o n             p e r r o n,             a            t r a v e r s          l e             f r o i d,             j  e             r e t r o u v e r a i             m o n             c h e m i n              j u s q u ' à             t o i.

https://i.gifer.com/3NvsU.gif https://i.gifer.com/3NvsR.gif https://i.gifer.com/3NvsS.gif https://i.gifer.com/3NvsQ.gif https://i.gifer.com/3NvsT.gif

o h            n e              m' é p a r g n e             p l u s.             c' e s t             u n e              g e n t i l l e s s e              q u e              t u               n e              p e u x            é v i t e r  !           n e             m' e n t e n d s - t u            p a s              h u r l e r  ?

Offline

#2 30-09-2018 o 20h02

Straż Absyntu
Rissie
Pokonała Carcolha
Rissie
...
Wiadomości: 8 553


http://funkyimg.com/i/2LFvv.png
http://funkyimg.com/i/2LFvu.jpg

◈ P E R S O N A L I A ◈

imię • N E S ' M I R A  " N E S T A "  V I N - T U S nazwisko • G A T E W A Y

• rasa • H O R R I G A R I N   H Y A C I N T H U M • stanowisko • A S Y S T E N T  K A P I T A N A

• płeć • K O B I E T A  • orientacja • H E T E R O S E K S U A L N A • wiek • 3 4  Z A Ć M I E N I A


◈ A P A R Y C J A ◈

• włosy •F I O L E T O W E• oczy • R Ó Ż O W E
• wzrost • 1 7 2 C E N T Y M E T R Y• waga • 4 0 K I L O G R A M Ó W
• cera • M I E S Z A N A

◈ I N N E ◈

tatuaże na jej twarzy powstały na ceremonii otrzęsin - w jej 20 zaćmienie
jej rodzaj, hyacinthum, zajmuje zachodnią część planety Hor'raan; odłam griseo natomiast jej wschodnią część
cała rodzina Gateway słynie ze swojego wybuchowego temperamentu i handlu niewolnikami
zaciągnęła się do wojska w wieku 24 zaćmień, by pomścić brata, który zginął na wojnie
dowództwu imponował jej upór, nawet jeśli była zwykłą pielęgniarką
do elitarnego oddziału Federacji trafiła dzięki kontaktom swojego ojca, który chciał poszerzyć swoje wpływy
jest lojalna wobec Rady Federacji
ze swojej kajuty nie wychodzi bez pistoletu Arc Pistol
zawsze trzyma przy pasie fiolkę z kampan'rellą - silną trucizną. tak na wszelki wypadek

http://funkyimg.com/i/2LLYz.png
http://funkyimg.com/i/2LLJu.jpg

P E R S O N A L I A

imię C A I S S A N nazwisko N J A M E R N E

rasa V O L K A R ' R E D O stanowisko O F I C E R  M E D Y C Z N Y

• płeć • M Ę Ż C Z Y Z N A  • orientacja • H E T E R O S E K S U A L N Y • wiek • 3 0 L A T

A P A R Y C J A

• włosy • C Z E R W O N E - P O M A R A Ń C Z O W E - Ż Ó Ł T E• oczy • T Ę C Z Ó W K I - Ż Ó Ł T E; B I A Ł K O - C Z E R W O N E
• wzrost • 1 9 4 C E N T Y M E T R Y• waga • 5 5 K I L O G R A M Ó W
• cera • M I E S Z A N A

I N N E

• syn kurtyzany i pewnego możnego - nigdy nie poznał ojca, a jego matka została zamordowana podczas jednej nocy z zazdrosnym klientem •
• sam przez pewien czas był "panem do towarzystwa" •
• jest bardzo spokojny, w odróżnieniu od większości populacji jego rasy •
• jego moc, przyzywanie ognia, służy tylko w celach leczniczych - nigdy nie dopuściłby do zranienia nią kogoś •
• dopóki nie poznał Neila, nie potrafił grać w szachy •
• gdziekolwiek się uda, zawsze stara się nie rzucać w oczy •
• chciał być medykiem na wojnie •
• na Hyperiona trafił absolutnie przypadkiem - pomylił lot na planetę objętą strefą wojny •
• od małego przejawiał niezwykłe umiejętności uzdrowicielskie •

Relacje

Ostatnio zmieniony przez Rissie (05-10-2018 o 17h40)


                                                                                                                             "I only act like I know everything."                       -Natasha Romanov
http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-oe1fcuezk81tloymvo3-400.png  http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-pn3bxpmqlt1xpjiuvo9-400.png  http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-oe1fcuezk81tloymvo10-40.png http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-oe1fcuezk81tloymvo9-400.png

Offline

#3 30-09-2018 o 22h24

Straż Obsydianu
Raspberry
Akolita Sylfy
Raspberry
...
Wiadomości: 1 106


https://i.imgur.com/2PqCxfK.png
https://i.imgur.com/Dg5IvVt.jpg


tekst

Ostatnio zmieniony przez Raspberry (08-08-2019 o 14h11)


https://i.imgur.com/IX8Ya5j.gif https://i.imgur.com/EM85ogn.gif https://i.imgur.com/m1f3hzW.gif

Offline

#4 01-10-2018 o 15h50

Straż Obsydianu
Pani
Żołnierz Straży
Pani
...
Wiadomości: 440

i've     always       been      a       strong      woman       of      faith
strong     like   a   tree    but    the    unlucky    one

https://66.media.tumblr.com/2ed5fdc566211675beaee6aaa6d2d4c9/tumblr_pvytbx5Jeh1w5j1bto1_1280.png
◤                                                                                                                          ◥
    D A N E    P O D S T A W O W E 
P H O E N I X    A N D R O M E D A    G O U L D             T R Z Y D Z I E Ś C I      J E D E N    Z I E M S K I C H     L A T     
C Z Ł O W I E K                                 W E N U S J A N K A                                C Ó R K A    T I B E R I U S A    I    C E R E S     
S T O     S I E D E M D Z I E S I Ą T    D W A    C E N T R Y M E T R Y     W Z R O S T U                   R U D E   W Ł O S Y     
P I Ę Ć D Z I E S I Ą T    O S I E M    K I L O G R A M Ó W                            P I E G I                             B L A D A    C E R A     
B L I Z N Y    N A    B R Z U C H U    I    SZYI                                                                                         Z I E L O N E    O C Z Y     

◣                                                                                                                          ◢

Ostatnio zmieniony przez Pani (09-08-2019 o 13h43)


j' a i             c o n n u              l a             c h a l e u r             d e              t o n             p e r r o n,             a            t r a v e r s          l e             f r o i d,             j  e             r e t r o u v e r a i             m o n             c h e m i n              j u s q u ' à             t o i.

https://i.gifer.com/3NvsU.gif https://i.gifer.com/3NvsR.gif https://i.gifer.com/3NvsS.gif https://i.gifer.com/3NvsQ.gif https://i.gifer.com/3NvsT.gif

o h            n e              m' é p a r g n e             p l u s.             c' e s t             u n e              g e n t i l l e s s e              q u e              t u               n e              p e u x            é v i t e r  !           n e             m' e n t e n d s - t u            p a s              h u r l e r  ?

Offline

#5 01-10-2018 o 16h33

Straż Cienia
Kaniya
Szeregowiec
Kaniya
...
Wiadomości: 144

https://media.discordapp.net/attachments/496326985396518915/496392190973575214/alien_concept___male_by_surugamonkey-d9vogia.png?width=331&height=468
Sellil Lertih Nelmoc    qlull-glimais    czterdzieści dwa lata    oficerzy naukowi
156 cm zbyt młodzi na wykształcenie płci aseksualni poza okresem godowym
——————————————————————————————————————————————————
badają wszystko, co się rusza, a jak się nie rusza, to tym bardziej, bo nie próbuje uciec
jakimś cudem nie mają zakazu wstępu do ambulatorium,   ale nie są tam mile widziani
co  ciekawszym  osobom  proponują  zostanie  obiektami  badań  na  obecnie   bardzo
dobrych  warunkach:  tylko  dziesięć  godzin eksperymentów dziennie  (z przerwami!),
podawanie  leków  i/lub  substancji  psychoaktywnych  ograniczone  do  sześciu  razy
na  dobę   oraz  brak  ingerencji  w  ciało  mogących  zakończyć  się  śmiercią  obiektu;
ku ich wielkiemu zdumieniu i rozczarowaniu nadal nie było zbytnio zainteresowanych
zaburzenie ich niezwykle zorganizowanego nieporządku to zdecydowanie zły pomysł,
bo nigdy  nie  wiadomo,  czy  coś  nie  okaże  się  toksyczne  przy  nawet  najmniejszej
zmianie  (dlatego  nie  można  ich  wyrzucić  ze  statku, samo ogarnięcie  tego  bajzlu i
chaosu w dokumentacji zajęłoby komuś innemu miesiące, i to przy dobrych wiatrach)

za   wypominanie   ich   wzrostu   lub    robienie    sobie    z    niego    żartów    —    gryzą
śpią  zazwyczaj  po  dwie  lub  trzy  godziny  kilka  razy  w  ciągu  doby, ipomaga  im  to
zachować  nieustanną  koncentrację i utrzymać zmęczenie  na minimalnym poziomie

nie rozumieją znaczenia rodziny,  bo byli wychowywani w jednej wielkiej społeczności



https://media.discordapp.net/attachments/481770566857129987/496784973463027715/305b6f0f66eaf7a299da1410046a0a8b.png?width=273&height=468
Kĥāngkhāw Paçmêlk III Vlermuisjanin siedemdziesiąt lat pierwszy oficer
193 cm (z uszami 212 cm; ze skrzydłami 225 cm) mężczyzna panseksualny
————————————————————————————————————————————————
ma obecnie  stopień pułkownika i perspektywy na szybki awans,  jeżeli  misja  się
powiedzie,      dlatego     woli     nosić     mundur     z     czerwonymi      elementami
jego  rodzina   jest  silnie  powiązana  z  dowództwem   Federacji,   od   dłuższego
czasu już próbowali przekonać do użycia kryształów jako broni,  częściowo przez
to dostał  nieoficjalne dowództwo w trakcie tej misji i ma zamiar z tego korzystać

naturalnie  prowadzi  nocny tryb życia  i  źle  się  czuje  w  niskich temperaturach
w  związku  ze  swoimi   mutacjami   ma   wyostrzony   słuch,   ale   gorszy   wzrok
jest trzydziesty ósmy w kolejce do tronu na Vlermuisie, nie  zamierza  być  wyżej
(tłumaczenie: nie  ma  zamiaru  mordować  nikogo  z  rodziny, żeby  przejąć  tron)
wymaga żelaznej dyscypliny od  podlegających  mu żołnierzy,  chociaż  sam  lubi
sobie  nieźle  poużywać  z  wielu  rzeczy  (i ludzi), w końcu jest członkiem rodziny
królewskiej,   więc   uważa,   że   ma   do   tego  pełne  prawo  i  zdania  nie  zmieni

pasjonuje  się  muzyką,  ma do niej wielką słabość  —  zwłaszcza do tej klasycznej
— oraz  sam  potrafi  grać  na  kilku  instrumentach,  m.in. na  harfie  i  wiolonczeli


relacje

Ostatnio zmieniony przez Kaniya (06-10-2018 o 14h59)


https://66.media.tumblr.com/aa95cb952d13a3f1e2a899e718df9732/tumblr_ohw3hnkGyj1viokjyo1_540.gif

Offline

#6 01-10-2018 o 17h29

Straż Absyntu
Neyu
Akolita Jednorożców
Neyu
...
Wiadomości: 356

budowa

https://cdn.discordapp.com/attachments/506526075665514507/509135642655981618/13133091_chinese_zodiac__dragon___by_sakimichan-db1rc9k.jpg
https://cdn.discordapp.com/attachments/506526075665514507/554428456671117324/14sk5n6.png

Imię Eais
Wiek 26
Data urodzenia 22.01
Znak zodiaku Smok
Orientacja A, być może skrycie jest bi
Rasa Oppositum'Magna
Planeta Trogensma
Stanowisko Technik

Sylwetka Drobna, szczupła, klepsydra
Cera Bardzo jasna, blada
Wzrost 163 cm
Waga 49 kg
Włosy Kruczoczarny, proste, gęste i zadbane; zawsze są porządnie wyczesane, schludnie ułożone, w efekcie delikatnie i swobodnie opadają na jej ramiona, lecz najczęściej są związane w długiego warkocza; grzywka - gęstawa, sięgająca do połowy czoła wraz z dwoma nie za cienkimi kosmykami włosów, które przyozdabiają jej twarz po obu stronach; długość włosów - bardzo długa; sięgają do jej kolan
Oczy Granitowe
Blizny Brak
Tatuaże Nie za duże cztery czerwone kreski na środku jej czoła, średniej wielkości czerwony japoński znak "龍"
(ryū, oznacza smok) na plecach w okolicach lewej łopatki
Piercing Kolczyki zrobione na małżowinie usznej
Znaki szczególne Złota tiara na głowie, złote łańcuszki z zdobieniami oplatające kruczoczarne włosy, delikatne złote rogi, spiczaste uszy, średniej długości, srebrne, trochę łańcuszkowate kolczyki w uszach z srebrnym prostokącikiem oraz krwistoczerwonymi perłami, rzęsy mocno wytuszowane czarnym tuszem, kreski przy oczach zrobione czarnym eyelinerem, usta w odcieniu jasnej wiśni

Krótki opis rasy Oppositum'Magna - jest to jedna z najpotężniejszych i najbardziej wpływowych ras na planecie Trogensma. *budowa*

DodatkoweImię dziewczyny - Eais pochodzi z jej rodowego języka; trogenskiego i oznacza ono Tajemniczy Kwiat
Od zawsze ciągnęło ją do łona natury, a w szczególności do dzikiego środowiska, które było przepełnione niebezpiecznymi, a zarazem intrygującymi stworzeniami
Ma dokuczliwą alergie na intensywne promienie słoneczne, co powoduje, że musi unikać słońca na dużą skale
Posiadaczka ankylofobii; paniczny lęk przed zdrętwieniem stawów
Nie pamięta swych rodziców, a tym bardziej swojej przeszłości; jedyne wspomnienie, które jej najczęściej świta w głowie, gdy ta próbuje sobie cokolwiek przypomnieć, to moment, gdy leżała na trawie, wpatrując się w zachmurzone niebo, które wylewało swoje łzy w postaci deszczu - czuła wtedy pustkę
Gdy była dzieckiem, miała nieszczęśliwe życie, które było przepełnione gorzkim posmakiem; podczas deszczu lub i bez niego - błąkała się po uliczkach w poszukiwaniu pożywienia oraz wody, by przetrwać, jednocześnie starała się dowiedzieć czegoś więcej o tym dlaczego spotkał ją taki los i gdzie znajduje się jej dom rodzinny
Ciągła tułaczka doprowadziła ją do świątyni Komainu, gdzie została przyjęta z otwartymi rękoma; dopiero wtedy doświadczyła ten prawdziwy dach nad głową
Podczas pobytu w świątyni Komainu dowiedziała się wielu istotnych rzeczy; odkryła swoją rasę Oppositum'Magna i jej zdolności, które może nabyć z biegiem czasu, trenując je do perfekcji, poznała również nazwę planety - Trogensma, lecz nigdy nie dostała odpowiedzi na pytania, które dotyczyły jej rodu i do dzisiejszych czasów nie wie, kto był jej rodzicami
Nadszedł taki dzień, gdzie zastała świątynie Komainu w płomieniach spowodowanych przez złotego, chińskiego smoka o imieniu Ryūshōseki; nic wtedy nie odczuła, żadnego bólu związanego ze straceniem "domu", jedynie wpatrywała się w tańczący ogień, który zapierał jej dech w piersiach, aż nagle smok pojawił się tuż przed nią gotowy spalić ją żywcem, lecz ona podeszła do niego pewnym krokiem i położyła bladą, chłodną dłoń na jego pysku, mówiąc, iż widok jest przepiękny; od tamtej pory są nierozłączni
Jej wygląd często potrafił zwieść wiele istot, które próbowały z nią nawiązać jakąś więź; niestety, dopiero po paru bezsensownych próbach uświadamiali sobie, iż nie jest taka, jak ją przedstawia wizerunek zewnętrzny
Jest najniższą przedstawicielką swojej rasy
Bardzo trudno się z nią dogadać i dotrzeć do jej zawiłych myśli, zamknięta w sobie; nie czująca jakiejś specjalnej potrzeby, aby być tą pierwszą w nawiązaniu kontaktu międzyludzkiego, niepoczytalna; bardzo trudno rozgryźć jej prawdziwe intencje, tajemnicza; nie dzieląca się z byle kim swymi rozmyśleniami/rozterkami, przebiegła i logicznie myśląca; znajdująca jedno z lepszych rozwiązań, cierpliwa w sprawie poważniejszych problemów, chłodnie patrząca i oceniająca daną sytuacje, apatyczna; nie zna smaku szczęścia, strachu, gniewu, smutku, czy nawet wstydu, nie umie określić swych emocji bądź uczuć, obojętna na każdy możliwy incydent; pamięta, że jest taka "pusta" odkąd żyje, czyli od pierwszej chwili, w której otworzyła swe oczy, leżąc na mokrej od deszczu trawie
Przemyciła swego przyjaciela Ryūshōseki na pokład FC-0627 Hyperion, dzięki jego umiejętności zmiennokształtności, która pomogła mu z uporaniem się z jego ogromnymi rozmiarami do tychże miniaturowych rozmiarów
Ubóstwia widok ognia; tańczące płomienie bardzo ją przyciągają i nawet z ogromną chęcią podchodzi do nich jak najbliżej, próbując schwytać je w swoje dłonie
Potrafi mówić oraz porozumiewać się w językach dzikich zwierząt, między innymi ze smokami, lisami, wilkami i pegazami
Jest w trakcie uczenia się języka wężow, alikornów i lwów

R E L A C J E



Ostatnio zmieniony przez Neyu (10-03-2019 o 23h49)


https://i.imgur.com/9WX7JUV.gif

Online

#7 01-10-2018 o 19h33

Straż Cienia
Airi
Pokonała kurę
Airi
...
Wiadomości: 925

https://78.media.tumblr.com/de55992cc4d6d763dab5bde9577631e6/tumblr_mkfxuyspa71rml1efo1_500.gif
https://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/566769211351891978/unknown.png
https://78.media.tumblr.com/de55992cc4d6d763dab5bde9577631e6/tumblr_mkfxuyspa71rml1efo1_500.gif

Ostatnio zmieniony przez Airi (14-04-2019 o 01h40)


https://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625388092567584808/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625387614685495296/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625388092567584808/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625387659992236052/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625388092567584808/unknown.png

Online

#8 02-10-2018 o 22h55

Straż Obsydianu
Deny
Pokonała Dahu
Deny
...
Wiadomości: 2 633

https://i.imgur.com/tLEuHCn.png

https://i.imgur.com/2DmDPMQ.png

RELACJE

Ostatnio zmieniony przez Deny (05-08-2019 o 13h15)


https://zapodaj.net/images/401a8d3e378ae.png

https://zapodaj.net/images/84d2c489b65c3.pnghttps://zapodaj.net/images/27b977bf78fe8.png https://66.media.tumblr.com/75440dc255f0a2393eb130157c80ad16/tumblr_phdbnbbhux1uocsx1o1_540.gif https://zapodaj.net/images/d5ab6cc388cf5.png





https://66.media.tumblr.com/97b46c4862ea1d1c6850ac07254b361b/tumblr_owq03gRBxH1umjgk1o3_250.gif https://66.media.tumblr.com/68c9d779b42225419ba32c7f7eecd4dd/tumblr_p7bm7nNye41umjgk1o6_250.gif https://66.media.tumblr.com/aa9fd8c9827fa881c1817afccd27ac65/tumblr_pbsxgq9OKT1umjgk1o7_250.gif







https://zapodaj.net/images/e89e0dc49faed.pnghttps://zapodaj.net/images/7b2c102250eb9.png





https://78.media.tumblr.com/c121f7b50b41b70609b234fcbaecdf4e/tumblr_p816hqQiyl1rdlm3eo1_r2_250.gif




https://zap

Offline

#9 03-10-2018 o 21h14

Straż Cienia
Acerola
Akolita Jednorożców
Acerola
...
Wiadomości: 359

✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧★✧



WITH   SHORTNESS   OF   BREATH,   I'LL   EXPLAIN   THE   INFINITE
https://i.pinimg.com/564x/62/71/42/627142c44f0a8ee4b81e382e5b40f055.jpg
HOW   RARE   AND   BEAUTIFUL   IT   TRULY    IS   THAT   WE  EXIST


⒈   SIGURD :     W SKRÓCIE ZIGGY     •     PRZEDSTAWICIEL RASY FUREI     •     MĘŻCZYZNA     •     SZACOWANY NA 30 LAT
⒉   FUREI :     Z PLANETY CANTARELLA       •        ZWIERZĘTA W HUMANOIDALNEJ FORMIE        •       RZADKO SPOTYKANE
⒊   APARYCJA :     179 CENTYMETRÓW          •         DOŚĆ DROBNY          •         LWIE ATRYBUTY - USZY, OGON, KŁY, PAZURY

[ ]   sympatyczny   •   pokorny   •   zdyscyplinowany   •   wierny   [ ]   niezdarny   •   niecierpliwy   •   nieufny   •   panikarz

Istnienie Cantarelli odkryte zostało stosunkowo niedawno. Jako mała planeta skryta pomiędzy asteroidami na granicy Drogi Mlecznej
pozostawała nieuchwytna dla obcych ras przez wiele stuleci. Furei okazali się nie być najbardziej wspaniałomyślnymi gospodarzami,
a ich znikomy postęp technologiczny nie wzbudzał zainteresowania Federacji nowym odkryciem. Ich uwagę przykuł dopiero wyśmienity
kartograf, którego gwiezdne mapy, choć brakowało im współczesnej detaliczności, niezwykle rozszerzyły zrozumienie dalekich zakątków
galaktyki. Cantarella nie zdecydowała się na przyjęcie proponowanego sojuszu, zamiast tego decydując się wysłać kilku najbardziej
znamienitych przedstawicieli swojej rasy, aby to oni ocenili prawdziwą wartość przybyszów. Sześciu Furei opuściło więc cały swój świat,
aby zgłębiać tajemnice wszechświata istniejącego poza granicami ich świadomości. Dla dobra ludu, robili wielki skok w niejasną przyszłość.
Pośród tych pierwszych w historii gwiezdnych podróżników znalazł się Siegbert jako wnuk oraz uczeń wybitnego kartografa, Eldigana.
Podczas swojej podróży do serca Federacji, przyszło mu poznać młodą uciekinierkę ukrytą na pokładzie - Larivię Surival. Ta w niezwykle
krótkim czasie stała się jego najważniejszą towarzyszką w obcym świecie tak obcym dla ich obojga. Wiedząc tym, że marzy o zostaniu pilotem,
Ziggy zaproponował wspólne dołączenie w szranki sił militarnych federacji. Do osiągnięcia swojego celu przygotowywali się długie dnie i noce,
ślęcząc nad książkami oraz vidami. Furei twierdzi, że bez jej motywacji oraz wsparcia nigdy nie mógłby nawet spojrzeć w oczy dziadkowi.
Początkowo sprawdzał się jedynie jako nawigator lub w parzeniu niezłej kawy - choć i tą potrafił wylać potnąwszy się na kurzowym kocie,
aż pewnego razu podczas niebezpiecznej misji odkryto jego przeczący wszelkiej logice talent do... najbardziej precyzyjnego strzelania.
Pod presją, Sigurd osiąga celność graniczącą ze stu procentami, co natychmiast przykuło uwagę wyższych szczebli sił federacyjnych i ostatecznie
zaskutkowało umieszczeniem go na hyperionie - oczywiście jako nawigatora najlepiej współpracujacego z nowym pierwszym pilotem.

oryginał

Ostatnio zmieniony przez Acerola (06-10-2018 o 22h33)


https://66.media.tumblr.com/2e9625761e3375eba72887ad5ccfb84f/tumblr_p2q7g4lP8p1qc9mvbo8_400.gifv https://66.media.tumblr.com/bcdfa0358cb12dee198ef9c47ee42fc8/tumblr_p2q7g4lP8p1qc9mvbo5_400.gifv

Online

#10 03-10-2018 o 23h19

Straż Absyntu
Ilian
Obrońca Straży
Ilian
...
Wiadomości: 11 996


http://s2.ifotos.pl/img/Gabryspng_qeqxahw.png
źródło: ajgiel.deviantart.com

Gabriel 'Gab' Campbell ♢ 24.11.2343 - 34 lata ♢ mężczyzna
Ziemia - Wielka Brytania - Londyn ♢ Człowiek (dawniej), Cyborg
FC-0627 Hyperion ♢ Drugi Oficer ♢ Zakaz kontaktu z rodziną (dane utajnione)
od 01.09.2363 do 31.09.2273 - uczeń Federacyjnej Akademii Wojskowej -
indywidualny tok nauczania ♢ wcześniej nauczany domowo, nieznani nauczyciele

174cm wzrostu ♢ Atletyczna sylwetka ♢ Jasna, blada karnacja ♢ czarne oczy
czarne włosy ♢ zmechanizowane ciało ♢ wymienne kończyny ♢ często widoczne przewody

spokojny ♢ cichy ♢ pedantyczny ♢ niezbyt towarzyski ♢ swoje emocje pokazuje
jedynie w towarzystwie osób do których się przywiązał ♢ nigdy nie powie komuś
wprost, że coś jest nieodpowiednie ♢ doskonale wynajduje wiarygodne wymówki

proces mechanizacji zaczęty ok. 16 roku życia ♢ brak dokładnych danych na ten temat
nadzwyczajna kompatybilność ♢ zwiększona szybkość, siła, wytrzymałość ♢ wyostrzone
zmysły ♢ odporność na choroby i trucizny ♢ brak poczucia głodu i pragnienia
sen jest w stanie zastąpić ładowaniem (podłączenie do źródła energii lub ładowanie
za pomocą paneli solarnych, wbudowanych w ciało) ♢ schowane wymienne części

Nie śpi, gdyby był człowiekiem cierpiałby na bezsenność ♢ chodzi po statku nocą
sprząta bałagan po innych, kiedy nikt nie widzi ♢ lubił poprzedniego inżyniera,
był pod jego nadzorem ♢ to on zajmował się stanem mechanicznych części ciała
Gabriela, ulepszał je ♢ gdyby nie zwolnienie, przystąpiliby do kolejnych planów
modernizacji i dalszej mechanizacji ciała ♢  ...?

RELACJE





N O W Y NAWIGATOR

https://s6.ifotos.pl/img/VIHRE-kop_qsexxsa.png
IMIĘ: Vihre Tessei ▲ NAZWISKO: Far'An - Hrell ▲STATEK: FC-0627 Hyperion ▲ STANOWISKO: Nawigator ▼
POCHODZENIE: Herssahan, krąg Vestre ▲ DATA URODZENIA07.09.1570 ▲ WIEK: 807 lat ▼

WZROST: 197cm ▲ WAGA: ok. 100kg ▲ KARNACJA: jasna, nieco fioletowa ▼
WŁOSY: gęste, czarne ▲ OCZY: pionowe źrenice, złote, świecące w ciemności tęczówki, czarne białka ▼
CECHY CHARAKTERYSTYCZNE: 2 pary rogów, łuska na ciele, m.in na szyi i brzuchu, długi ogon (ok. 2m), również pokryty łuską
złote tatuaże symbolizujące przynależność do kręgu Vestre, często nosi złotą biżuterię,
kolor jego krwi jest zależy od temperatury - kiedy jest zimno jest fioletowa, kiedy jest ciepło jest niebieskawa. ▼

WSZELKIE INFORMACJE O RASIE SĄ NA NASZYM DISCORDZIE

DODATKOWE INFO:
Vihre pochodzi z serca Herssahanu - Karlistry. Odkąd kilka tysiącleci temu
powstał rejestr, w rodzinie Far'An - Hrell nie odnotowano obcych ras.
Członkowie jego rodziny żyją naprawdę długo, lecz mają ogromne problemy z
płodnością. Vihre, prowadząc dość rozwiązły tryb życia, nie doczekał się
ani jednego potomka. Jednakże nawiązał wiele znajomości - sam o sobie mówi,
że zna każdego. Jak każdy Herssehanin, jest dumny ze swojego pochodzenia,
jednak odpowiednio wychowany w kręgu Vestre, potrafi przyjąć krytykę bez
obrażania się (to naprawdę rzadkie), chociaż nie warto wystawiać jego
cierpliwości na próbę pod tym względem. Podobnie jak większość przedstawicieli
jego rasy, ma tendencje do traktowania innych jak młode i niedoświadczone
dzieciaki. Dusza towarzystwa, chętny do wszelakich dyskusji, które nie dotyczą
jego ojczyzny. Zawsze się odezwie nieproszony, poprawia innych gdy robią
coś niepoprawnie. Bywa nieznośny, lecz przy tym całkiem głośny i towarzyski.

'Ja znam wszystkich'




Ostatnio zmieniony przez Ilian (19-07-2019 o 15h01)


odtąd mnie obmywały Morza poematy,                                                               nasyconego w gwiazdy, mlecznie spienionego,
https://68.media.tumblr.com/2a2a8d770722fe2655873f8e7f6a5597/tumblr_omrk5eAcVw1r3hdhfo2_r3_400.gif https://68.media.tumblr.com/e99e184b6a96667efc3dd0abd6ac9ea0/tumblr_omrk5eAcVw1r3hdhfo1_r3_400.gif
pożerałem lazury, gdzie szczątki fregaty wabią czasem topielca rozmyślającego.

Online

#11 04-10-2018 o 08h29

Straż Obsydianu
Berrine
Żołnierz Straży
Berrine
...
Wiadomości: 544

https://fontmeme.com/permalink/181004/d0863d35688ac70920b348e760136894.png
https://cdn.discordapp.com/attachments/395327892067713025/497784124812296195/A.jpg

imię   Δ   A S T E R I O N
drugie imię   Δ   I O P H I E L 
nazwisko   Δ   L A N D V Æ T T I R

pochodzenie   Δ   R E  E M E R E L   rasa   Δ   R A S A L G E T H I   
ranga   Δ   T E C H N I K  (S - Z) 
wiek   Δ   3 1  L A T   płeć   Δ   M Ę Ż C Z Y Z N A   
orientacja   Δ   P A N S E K S U A L N Y


włosy   Δ   B I A Ł E   oczy   Δ   J A S N O Z Ł O T E
wzrost   Δ   1 9 0   C E N T Y M E T R Ó W   
sylwetka   Δ  U M I Ę Ś N I O N A   karnacja   Δ   P O R C E L A N O W A

Δ     Δ     Δ


[ 1 ]  ma tendencję do nie wykonywania rozkazów, z którymi się nie zgadza
[ 2 ]  jego ciało pokrywają liczne blizny
[ 3 ]  dawniej był generałem
[ 4 ]  nie akceptuje słabości u mężczyzn, powinni oni być tymi którzy sprawują opiekę nad kobietami, istotami słabszymi
[ 5 ]  nie może wyzbyć się pragnienia zemsty i koszmarów, które dręczą go po nocach
[ 6 ]  jego rasa różni się od ludzkiej jedynie większą odpornością na ból,  błękitnym odcieniem krwi
oraz reakcją ich ciała na negatywne emocje,
najczęściej gniew - ciemnieją i zaczynają "dymić"


https://cdn.discordapp.com/attachments/395327892067713025/497784168059633664/B.jpg

Δ     historia     Δ

        Asterion urodził się na środku ulicy, w jednej z cieszących się złą sławą dzielnic, na swojej planecie. Jego rodzicielka wydała przed nim jeszcze trójkę potomstwa, jednak każde umierało po kilku miesiącach, nie karmione i ignorowane przez matkę.
        Nie pamięta dlaczego udało mu się przeżyć, gdyż jego wspomnienia do pewnego momentu są jedynie mglistymi urywkami obrazów, które pomimo starań nie chcą powrócić do wyrazistej formy. Dotrwał do momentu, gdy potrafił już sam jakoś o siebie zadbać. Od najmłodszych lat kradł i walczył o przetrwanie, zamieszkując jedną z opuszczonych elektrowni jądrowych. To tam, wykorzystując porzucone urządzenia i narzędzia, nauczył się konstruować i to tam odnalazła go ponownie ciężarna matka. Nie wiedział ile dzieci pojawiło się przez nią na świecie, kiedy ten samotnie włóczył się po zaciemnionych ulicach. Nie pytał, bo nie chciał wiedzieć ile zginęło przez jej niedorzeczny tryb życia. Ile braci i sióstr nigdy nie przyjdzie mu poznać...
        Mając jedenaście lat zaopiekował się nowo narodzoną siostrą. To ona, utrzymanie jej przy zdrowiu, stało się głównym celem jego istnienia. Tworzył dla niej machiny, oddawał wszystko co mógł, aby była szczęśliwa. Ale to było niemożliwe. Nie na tej planecie...
        Na Re'Emerel władca posiadał w rękach wszystko. Sterował każdą żywą jednostką i z roku na rok stawał się coraz bardziej okrutny. Obawiając się Federacji, która groziła zniesieniem jego rządów, powołał wojsko, na którego czele w niekrótkim czasie stanął właśnie Asterion. Był przekonany, że stając się szanowanym generałem zapewni swojej siostrze, Arietis dostatni żywot, choć ta każdego dnia wyklinała go za to, że stał się pachołkiem władzy.
        To jego wina. Nie potrafi inaczej sobie tego wytłumaczyć. To on. To przez niego, przez to, że mierzył tak wysoko, władca zwrócił uwagę na Arietis. Jego siostra została zmuszona aby wyjść za tyrana. Została królową Re'Emerel, jednak ten tytuł wcale nie równał się z przywilejami. Był jej przekleństwem.
      Po roku przepełnionym cierpieniem, na planecie w końcu wybuchła wojna domowa. Lud miał dosyć niesprawiedliwości, okrucieństwa i zniewolenia przez władzę. To był dar od losu. Szansa, której Asterion nie mógł zmarnować. W ogromnym szumie walk, był pierwszym, który zdradził. Miał tylko jeden cel: uwolnić siostrę. Król był jednak o krok przed nim.
Wiedział.
        Kiedy w splamionej czerwienią zbroi, otworzył drzwi do głównej komnaty, po raz ostatni zobaczył jej promienną twarz. Szczęście wybijające się ponad wszelki strach i wypowiedziane bezgłośnie słowo "Czekałam", sekundy przed tym jak jej ciało z głuchym łoskotem osunęło się na zimną ziemię.
Spóźnił się.
        Pogrążony w furii, wybijał wszystkich napotkanych wrogów, szukając tego jednego, który najbardziej zasługiwał na jego ostrze. On jednak rozpłynął się w powietrzu.
        Asterion opuścił skażoną tyraństwem ziemię. Na początku podróżował ukrywając się w magazynach pomniejszych statków, aż w końcu trafił na pokład FC-0627 Hyperiona, gdzie został technikiem.




r e l a c j e   i   i n n e

Ostatnio zmieniony przez Berrine (20-01-2019 o 17h09)


♡  |  MyDramaList  | SłodkiFlirt  |  ♡   
https://cdn.discordapp.com/attachments/497827664804053023/584164827296038936/chic2.gif

Offline

#12 05-10-2018 o 19h23

Straż Obsydianu
Pani
Żołnierz Straży
Pani
...
Wiadomości: 440

................................................................https://fontmeme.com/permalink/181005/f3c5623ba9ce97d1685c77c606c74b85.png
                    Nie spałam poprzedniej nocy, zapoznając się z dokumentami, które dostarczono mi na temat nowych współpracowników. Wiedziałam, że wysłano mi je dzień przed  terminem ich przybycia, żebym nie miała czasu zebrać całości potrzebnych informacji. Nie da się dowiedzieć wszystkiego o ponad stu sześćdziesięciu ludziach w kilka godzin. To była bardzo subtelna obelga wymierzona w moją stronę i dość bezmyślny pokaz siły. Nie sposób kierować ludźmi, o których niczego się nie wie. Z tego, co zdążyłam się wyczytać, żeby zrobić miejsce dla setki żołnierzy usunięto połowę stanowisk technicznych i naukowych, co uznałam za bezczelne i przy tym niezbyt mądre posunięcie. Przemilczałam to jednak. Uznałam, że sami szybko zorientują się, że popełnili błąd. Jeszcze nie słyszałam o statku badawczym z tak małą liczbą naukowców na pokładzie.
                  Oczywiście oprócz tego, że zmiana załogi była dla mnie olbrzymim problemem technicznym i administracyjnym, bardzo tęskniłam za moimi ludźmi. Pierwszy oficer, Rhtircor, moja droga przyjaciółka i asystentka Athora, piloci… Cieszyłam się, że zostawili chociaż część moich ludzi, ale wcale nie byłam im wdzięczna. Wtedy jeszcze nie rozumiałam przyczyn tak wielu zmian. Wiedziałam tylko, że boleśnie przypomniano mi o kruchości mojej władzy na statku. Wystarczyło jedno słowo Prezydenta, by odwrócić całe moje dotychczasowe życie do góry nogami i pozbawić pracy dziesiątki ludzi.
Postanowiłam, że potraktuję to jako lekcję życia.
                Aktualnie Hyperion został zakotwiczony na jednym z największych statków federacyjnych, FC-20940 Kronos, nad planetą Mars. Korzystając z okazji, zażądałam spotkania ze wszystkimi moimi nowymi najbliższymi współpracownikami – oficerami, inżynierami, pilotami i tak dalej. Każdy, kto miał przebywać ze mną na mostku musiał stawić się w sali konferencyjnej. Odlot został zaplanowany na dwunasty cykl godzinowy czasu standardowego, więc pozostało jeszcze ponad pół cyklu.
               Zmuszono mnie, bym przyjęła na statek osoby, o których nie wiedziałam kompletnie nic. Miałam czas tylko na to, żeby poznać ich imiona i przyporządkować twarze do opisów w kartotekach.
               Tak jak im poleciłam przez jednego z pisarzy, czekali na mnie w środku. Ja postanowiłam przyjść razem z oficerami, drugim pilotem i dwójką techników, by mogli zapoznać się z planami. Nowa ekipa nie widziała mnie jeszcze, więc wykorzystałam to kilka sekund przed wejściem, które ktoś inny mógłby wziąć za moment zawahania, na bezkarne zlustrowanie ich wzrokiem.
               Naprzeciwko drzwi siedział wysoki, blady mężczyzna, zapewne Altzairianin, obok niego drobna, jasnowłosa kobieta, której rasy nie zdążyłam zidentyfikować. Mignęła mi jeszcze jakaś wysoka, biała postać, ale nie miałam aż tyle tupetu, żeby stać i się gapić. Weszłam z wysoko podniesioną głową, a za mną moi ludzie.

Ostatnio zmieniony przez Pani (05-10-2018 o 19h24)


j' a i             c o n n u              l a             c h a l e u r             d e              t o n             p e r r o n,             a            t r a v e r s          l e             f r o i d,             j  e             r e t r o u v e r a i             m o n             c h e m i n              j u s q u ' à             t o i.

https://i.gifer.com/3NvsU.gif https://i.gifer.com/3NvsR.gif https://i.gifer.com/3NvsS.gif https://i.gifer.com/3NvsQ.gif https://i.gifer.com/3NvsT.gif

o h            n e              m' é p a r g n e             p l u s.             c' e s t             u n e              g e n t i l l e s s e              q u e              t u               n e              p e u x            é v i t e r  !           n e             m' e n t e n d s - t u            p a s              h u r l e r  ?

Offline

#13 05-10-2018 o 19h48

Straż Obsydianu
Deny
Pokonała Dahu
Deny
...
Wiadomości: 2 633

........................................................................https://zapodaj.net/images/48ab9d62e68ba.png


       Nigdy nie byłam rannym ptaszkiem i raczej wątpię, aby miało się to zmienić, a jednak dzisiejszego dnia sen bardzo szybko wypuścił mnie ze swoich objęć. Nie oznacza to, że zerwałam się z posłania natychmiast, och nie. Długo leżałam patrząc w sufit, poświęcając się przemyśleniom dotyczącym tego, ile udało mi się osiągnąć. Na samą myśl kącik ust unosił się chętnie w nieco zadziornym uśmieszku. Pierwszy pilot. Miałam ochotę podskoczyć, a już na pewno znaleźć tych, którzy drwili i zaśmiać im się w twarz, albo przynajmniej połamać nosy.
       Odkąd opuściłam Denyę, całe swoje życie poświęciłam treningom, doskonaląc swoje umiejętności. Właśnie dlatego w wieku dwudziestu trzech lat mogłam poszczycić się byciem najmłodszym w historii Federacji pierwszym pilotem. Z drugiej strony obawiałam się tego, jak zostanę przyjęta. Wątpiłam, że ciepło. Cokolwiek się nie stanie, nie pozwolę by ktoś mnie złamał. Zbyt wiele poświęciłam, aby teraz dać stłamsić w sobie pewność, jakiej nabrałam przez ostatnie lata. Co by nie było, dumnie będę piastować swoje stanowisko, nawet jeśli nie na rękę jest mi to, że mam być najmłodszą osobą w całej załodze.
       Podniosłam się w końcu, rozciągając niepewnie. Ostatni dzień w tej kwaterze. Byłam ciekawa, jaka zostanie mi przydzielona na Hyperionie, ale też szczególnie na nic wielkiego się nie nastawiałam. Jakby nie patrzeć, cele świątynne na pewno przebiją. Na samą myśl o powinności, jaką przygotowali dla mnie Denyjczycy zrobiło mi się niedobrze. Poczułam, że zaciskam dłoń w pięść, a serce zabiło mi nieco szybciej. Każde wspomnienie o rodzinnej planecie było koszmarem, igłą wbijającą się precyzyjne w najgorsze, najbardziej newralgiczne punkty mojego jestestwa.
       Wdech i wydech. Prysznic. Zimny. Woda ściekająca po skórze i włosach. To wystarczyło, abym doszła do siebie. Przypomniała sobie, że ten nowy etap życia tylko przybliża mnie do mojego celu. Tym nigdy nie była służba w sprawie Federacji, a odnalezienie ojca.
       Nie wiem kiedy cały czas przed spotkaniem z kapitanem Hyperiona gdzieś mi uleciał. Ani się obejrzałam, a już ubierałam na siebie nowy mundur, czarny z fioletowymi elementami. Podobał mi się, chociaż był może nazbyt podkreślający sylwetkę. Kolejne stare przyzwyczajenia, tutaj nikt mi jej nie będzie wypominał. Poprawiłam jeszcze zaplecione w warkoczy włosy, a potem ostatecznie opuściłam tymczasową kwaterę, kierując się na miejsce spotkania.
       Nie byłam pierwsza. Nie byłam też ostatnia. Kiedy weszłam, pierwszym, kogo zobaczyłam był rosły mężczyzna o niebieskich włosach. Serce zabiło mi gwałtownie, w głowie zrodziła się panika i chęć ucieczki. Dopiero po chwili dotarło do mnie, że ma rogi, białe oczy i na pewno nie jest Denyjczykiem. Mimo to strach pozostał, a ja, próbując coś sobie już na tym etapie udowodnić - usiadłam obok niego.
       Nic nie mówiłam, nie odzywałam się, siedziałam prosto z poważną miną, aż moim oczom nie ukazał się Ziggy. Wtedy też nie powstrzymałam uśmieszku, którym obdarowałam przyjaciela. On na to zasługiwał.
       Uniosłam do niego sugestywnie brwi, a potem strzepnęłam niewidzialny paproszek z ramienia, tym samym prezentując mój nowy mundur.
       - I jak wyglądam? - szepnęłam do niego cichutko, kiedy zajął miejsce obok. Nie mieliśmy jednak dużo czasu na rozmowy, bo niebawem otworzyły się drzwi. Uśmiech spełznął mi z twarzy. Automatycznie podniosłam się do pionu. Zatem to nasza pani kapitan? Kobieta... z jakiegoś powodu podobał mi się taki stan rzeczy, po prostu. Wzrokiem powiodłam nieco dalej, zatrzymując go nieco dłużej na mężczyźnie ubranym w dokładnie te same barwy, co ja. Zatem to musi być drugi pilot. Oceniłam może nieco ostentacyjnie jego sylwetkę, zapamiętując twarz, próbując przejrzeć go na wylot. Będziemy razem pracować, więc musiałam go kojarzyć. Poza tym sama wyprostowałam się jeszcze bardziej, a moją twarz opuściły wszelkie emocje. Powód tego zabiegu był jasny, musiałam dać im wszystkim do zrozumienia, że moja obecność tutaj nie jest przypadkowa i nie należy mnie lekceważyć.

Ostatnio zmieniony przez Deny (05-10-2018 o 20h30)


https://zapodaj.net/images/401a8d3e378ae.png

https://zapodaj.net/images/84d2c489b65c3.pnghttps://zapodaj.net/images/27b977bf78fe8.png https://66.media.tumblr.com/75440dc255f0a2393eb130157c80ad16/tumblr_phdbnbbhux1uocsx1o1_540.gif https://zapodaj.net/images/d5ab6cc388cf5.png





https://66.media.tumblr.com/97b46c4862ea1d1c6850ac07254b361b/tumblr_owq03gRBxH1umjgk1o3_250.gif https://66.media.tumblr.com/68c9d779b42225419ba32c7f7eecd4dd/tumblr_p7bm7nNye41umjgk1o6_250.gif https://66.media.tumblr.com/aa9fd8c9827fa881c1817afccd27ac65/tumblr_pbsxgq9OKT1umjgk1o7_250.gif







https://zapodaj.net/images/e89e0dc49faed.pnghttps://zapodaj.net/images/7b2c102250eb9.png





https://78.media.tumblr.com/c121f7b50b41b70609b234fcbaecdf4e/tumblr_p816hqQiyl1rdlm3eo1_r2_250.gif




https://zap

Offline

#14 05-10-2018 o 21h22

Straż Cienia
Airi
Pokonała kurę
Airi
...
Wiadomości: 925

________________________________https://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/497854756497260606/unknown.png

     Choć na statku zawsze było dużo ludzi, tamtego dnia pierwszy raz wydawało mu się, że w Hyperionie jest mu duszno. Po raz pierwszy od swojego pierwszego dnia na pokładzie czuł się nieswojo, ale nie obco. Z trudem powstrzymywał się od ciągłego oglądania się za siebie, w ciszy krocząc za kobietą w białym, wyróżniającym się uniformie. Nie czuł się zbyt dobrze. O zmianie stanowiska poinformowano go już wcześniej, ale na ostatnią chwilę dotarła do niego informacja, że musi zmienić również swoją kwaterę. Jeszcze kilka godzin temu wynosił z niej ostatnie rzeczy, w pośpiechu i bez ostrożności. Gdyby nie pomoc Caissana, mógłby nie dać rady. Nie zdążył nawet sprawdzić, czy wszystko zostawił tak, jak powinien zostawić, ale łudził się, że gdyby coś było nie tak, osoba, która miała przygotować pokój dla nowego lokatora, powiedziałaby mu o tym. Wydawało mu się, jakby cały ten pośpiech i szaleństwo wynoszenia kolejnych przedmiotów miało miejsce dawno temu.
     Nowy uniform wciąż wydawał mu się niewygodny i sztywny, chociaż był w takim samym rozmiarze, co poprzedni. Ten, przez swój nienaruszony stan wyglądał nawet lepiej, ale mężczyzna nie mógł przyzwyczaić się do zapachu nowego ubrania. Wygrawerowany numer dwa ciążył mu na torsie. W głębi siebie czuł też wstyd, że tak się tym przejmuje, z drugiej strony jednak nie potrafił całkowicie wyzbyć się żalu z powodu utraty pozycji i ogólnych, nagłych zmian na statku, z którego nie potrafił zrezygnować. Zajął miejsce swojego dobrego kolegi, którego zwolniono, a jego miejsce zajęła… jakaś nieznajoma.
     Przymknął oczy. Ich nieprzyjemne wysuszenie tłumaczył zmęczeniem. Żałował, że nie mógł zastosować kropli do oczu. Musiał przebywać wśród tej dusznej atmosfery, która wypełniła u niego niemal cały pasek przygnębienia. Korzystając z tego, że w pomieszczeniu panowało lekkie zamieszanie, Neil spojrzał ze zrezygnowaniem na Phoenix. Miał ochotę dotknąć jej dłoni, ale nie zrobił tego. Nie było czasu na chwile słabości, tym bardziej, że ktoś, kto przypadkiem mógłby to przyuważyć, mógłby źle zinterpretować jego gest.
     Kiedy zajęli miejsce, postanowił odszukać wzrokiem kobietę, która miała go zastąpić. Nie musiał długo czekać. W swoim równie nowym uniformie stała obok mężczyzny rasy, której Neil nigdy wcześniej nie spotkał. Ze swoimi zwierzęcymi atrybutami wyróżniał się z tłumu, podobnie jak wysoki jegomość z wielkimi skrzydłami. Nim Neil całkowicie skupił się na kobiecie, zwrócił uwagę jeszcze na mężczyznę z niebieskimi włosami siedzącego po drugiej stronie blondynki. Miał ciekawe rogi, choć być może niepraktyczne.
     Przeniósł wzrok na Larivię Surival. Kilka dni wcześniej łaskawie podano mu jej imię i nazwisko, jednak poza jej godnością, nie wiedział o niej zupełnie nic. Spodziewał się starszej kobiety, tymczasem ona była młodziutka. Jej twarz nie wyrażała emocji, ale Neil nie zamierzał się kryć z tym, że mimo tego ją obserwuje. W chwili, kiedy ich wzrok się ze sobą spotkał, pilot uśmiechnął się do niej, choć przez maskę, nie mogła tego ujrzeć. Odwrócił wzrok bez pośpiechu, przenosząc go ponownie na Phoenix i swoich towarzyszy.
     Gabriel jak zwykle w jego oczach wykazał się profesjonalizmem, Asterion respektem, a Eais spokojem. Uśmiechnął się po raz drugi. Wierzył, że ona była w stanie dostrzec zmiany w jego nastroju patrząc mu w oczy, bo w końcu stała znacznie bliżej. Jego spojrzenie było porozumiewawcze, jakby mówił do niej „tak bardzo chcę, aby to wszystko się już skończyło”. Miał jeszcze cichą nadzieję, że nie będzie musiał korzystać z napoju energetyzującego, aby się nie przewrócić, ale intuicja podpowiadała mu, że bez tego się nie obejdzie. Instynktownie odwrócił głowę i zasłonił usta, przyszykowany na krótkie ziewnięcie.
     Czekał na to, aż Phoenix rozpocznie swoją przemowę.

Ostatnio zmieniony przez Airi (27-11-2018 o 00h43)


https://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625388092567584808/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625387614685495296/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625388092567584808/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625387659992236052/unknown.pnghttps://cdn.discordapp.com/attachments/480494527929384974/625388092567584808/unknown.png

Online

#15 05-10-2018 o 21h58

Straż Obsydianu
Raspberry
Akolita Sylfy
Raspberry
...
Wiadomości: 1 106

__________________https://i.imgur.com/xjThAGL.png

    Maighstir-sgoile jeszcze nigdy nie był tak czymś podekscytowany, a tym bardziej pracą, miał wrażenie jakby dzięki machnięciu magiczną różdżką jego marzenia zaczęły się spełniać. Dopiero teraz zaczynał zdawać sobie sprawę z tego, że to wszystko nie jest snem i dzieję się naprawdę, a on właśnie przekroczył próg statku FC-0627 Hyperion jako inżynier i to w dodatku ten główny. Energia wręcz go rozsadzała i chciał ją jak najszybciej spożytkować, ale za nim w końcu będzie mógł przyjrzeć się bliżej statkowi, czekało go jeszcze spotkanie z kapitanem, no i pewnie jeszcze wiele innych organizacyjnych rzeczy. Wszystko to jednak wydawało mu się tysiąc razy lepsze niż jakakolwiek inna praca jakiej wcześniej się podjął.
    Mając jeszcze chwilę do spotkania Mai postanowił nie marnować czasu i trochę porozglądać się po, jak to sam określał, cudeńku i zorientować się gdzie mniej więcej co się znajduje. Zdecydowanie musiał przyznać, że nawet ekspres do kawy wyglądał tutaj jak zupełna nowinka technologiczna do której aż chciało się zajrzeć i zobaczyć jak to wszystko wygląda w środku. Statek miał jednak jedną mała wadę, która szczególnie mu dokuczała. Futryny w drzwiach były nieco za niskie, przez co ten już kilka razy zahaczył o nie rogami, a następstwem tego był ból głowy w miejscu gdzie te z niej wyrastały.
    Nawet gdy wchodził na salę konferencyjną zapomniał się schylić i z impetem znowu przywalił w za niską futrynę. Zdecydowanie musiał albo zacząć się schylać, albo sam zrobić większe drzwi, bo jak tak dalej będzie to w końcu urwie mu głowę. W maskowaniu zażenowania spowodowanego jego “wielkim wejściem” wcale nie pomagało mu to, że pokój był aż za dobrze oświetlony, przez co Mai wyglądał jak chodząca żarówka, co nieco popsuło mu humor. Szybko zajął swoje miejsce i zaczął kombinować jak zasłonić twarz i nie oślepić wszystkich dookoła. W końcu jednak poddał się i postanowił zostać zapamiętany przez wszystkich jako “inżynier kula dyskotekowa”.
    Jego wzrok błądził po sylwetkach siedzących w pokoju osób, jednak nie znał żadnej z nich i smutno stwierdził, że prawdopodobnie bardziej przyjacielskie relacje miał z ekspresem do kawy, niż z kimkolwiek tutaj. Oczywiście mógł do kogoś zagadać, ale dobrze znając swoje umiejętności, a raczej ich brak jeżeli chodzi o kontakt z inną osobą, stwierdził, że to może nie być najlepszy pomysł i został przy kręceniu młynka palcami.
    Mai zamyślił się tak bardzo, że gdyby nie to, że inni zrobili przy wstawaniu z miejsc trochę hałasu, prawdopodobnie nadal siedziałby jak ostatni głupek, kręcąc młynka palcami. Mimo wszystko nie chciał podpaść pani kapitan już pierwszego dnia, chociaż znając życie wyląduje na dywaniku w jej gabinecie prędzej czy później, to była tylko kwestia czasu.

Ostatnio zmieniony przez Raspberry (05-10-2018 o 21h58)


https://i.imgur.com/IX8Ya5j.gif https://i.imgur.com/EM85ogn.gif https://i.imgur.com/m1f3hzW.gif

Offline

#16 06-10-2018 o 14h09

Straż Cienia
Kaniya
Szeregowiec
Kaniya
...
Wiadomości: 144

__________https://fontmeme.com/permalink/181006/76ea9bd7289b94fe5d21f635b23f7cd1.png


          Kĥāngkhāw Paçmêlk III nie był do końca zadowolony z rozwoju sytuacji. Kapitan FC-0627 Hyperiona zachowała swoje stanowisko, więc musiał się zadowolić posadą pierwszego oficera, poza tym ta niejaka Phoenix Gould mogła sporo namieszać w planach Federacji. Ludzie zawsze powodowali problemy. Wystarczy chociażby spojrzeć na to, jak długo trzeba było ich przekonywać do użycia kryształów przeciwko Shlekhtom, bo uważali je za jakąś głupią legendę. Ignorancja i głupota niektórych ras nadal potrafiła go zaskoczyć. Dlatego miał zamiar bacznie obserwować Gould i w razie potrzeby donieść komu trzeba, może nawet trochę przekoloryzować wydarzenia, żeby usunąć ją z drogi, jeżeli zaczęłaby zagrażać powodzeniu misji.
          Nie spieszyło mu się jakoś specjalnie na spotkanie zwołane przez kapitan, planował się na nim pojawić dosłownie na chwilę przed wyznaczoną godziną, dlatego ze spokojem przeglądał po raz kolejny dostępne informacje o kryształach malum i Delcie Prumie, jedynej planecie, na której potwierdzono ich obecność. Trochę łudził się, że doszło coś nowego, ale niestety ich wiedza w tym temacie była druzgocąco niewielka. Wszystko miało się wyjaśnić dopiero na miejscu. Za jakieś trzy długie miesiące, jeżeli nic nieprzewidzianego nie przeszkodzi im po drodze. Kĥāngkhāw nie był na tyle naiwny, żeby uwierzyć, że podróż przebiegnie całkowicie bezproblemowo. To się nie zdarzało, zwłaszcza przy tajnych misjach. Przeanalizował też znowu plan Hyperiona, żeby bez większych problemów dotrzeć do sali konferencyjnej.
          Niezbyt chętnie opuścił swoją tymczasową kwaterę na Kronosie. Nie zaprzątał sobie głowy przenoszeniem należących do niego rzeczy. Ktoś się tym zajmie. Założenie czerwonego munduru uważał za swego rodzaju pokazanie, że przede wszystkim był żołnierzem i pozycja pierwszego oficera tego nie zmieniła. Poza tym ten granatowy wyglądał na nim paskudnie.
          Hyperion prezentował się dosyć licho w porównaniu do Kronosa. I Kĥāngkhāw szybko zorientował się, że był też sporo niższy, kiedy to musiał się schylić nawet przy wejściu na mniejszy statek. To naprawdę będą dłuuugie trzy miesiące.
          Szybko odnalazł salę konferencyjną, chociaż prawdopodobnie był ostatnim członkiem nowej załogi, których Gould poprosiła o obecność. Z zadowoleniem zauważył młodą Denyjkę. Posiadanie pierwszego pilota w garści mogło okazać się niezwykle przydatne. Skinął głową na przywitanie w kierunku Nesty. Reszty nie znał, ale uważnie przyglądał się każdemu po kolei, próbując przypomnieć sobie, czy czasem nie dostał w aktach jakiejś ciekawostki, którą mógłby wykorzystać, żeby złożyć danemu delikwentowi ofertę nie do odrzucenia.
          Nigdzie nie usiadł, żeby zaoszczędzić sobie kłopotu ze wstawaniem, gdy kapitan łaskawie zaszczyci ich swoją obecnością. Nie chciał już na samym początku demonstrować rażącego braku szacunku. Warto było najpierw wzbudzić jej zaufanie, może w ten sposób byliby w stanie uniknąć choć części problemów potencjalnie przez nią wywołanych.
          Kapitan w końcu raczyła się pojawić, a wraz z nią część starej załogi: zdegradowany były pierwszy pilot, medyk będący ewenementem wśród rasy Volkar'redo, bardziej robot niż człowiek drugi oficer, dwójka randomowych techników, no i qlulle-naukowcy, którzy jakimś cudem wywęszyli, co się działo i zażądali bycia pierwszymi, którzy przebadają kryształy malum.

Ostatnio zmieniony przez Kaniya (06-10-2018 o 14h22)


https://66.media.tumblr.com/aa95cb952d13a3f1e2a899e718df9732/tumblr_ohw3hnkGyj1viokjyo1_540.gif

Offline

#17 06-10-2018 o 21h06

Straż Absyntu
Rissie
Pokonała Carcolha
Rissie
...
Wiadomości: 8 553


http://funkyimg.com/i/2LFvv.png


    Nesta lubiła spać do późna.
    Na Hor'raanie jej jedynym obowiązkiem było uśmiechanie się do możnych i posłów; reprezentowanie rodziny przed tłumem i machanie do niego było odstresowujące. I choć często zapierała się rękoma i nogami, by nie wracać do rodziny, musiała przyznać, że tęskniła za tym spokojem, za brakiem problemów.
    Spędziła wystarczająco dużo czasu w wojsku, by jej podejście do życia drastycznie się zmieniło. Nie było już wytwornej, potulnej Nes'miry, która spuszczała wzrok po usłyszeniu komplementu. Teraz była nowa Horrigarinka - Nesta, porywcza niczym wicher, gotowa przyłożyć każdemu, kto choć spróbuje spojrzeć na nią krzywo.
    Spotkane z nową załogą zostało zaplanowane za około pół godziny, więc miała dużo czasu, by odpowiednio się przygotować. Musiała zrobić dobre wrażenie na starej załodze; musiała pokazać, że nie da się wodzić za nos.
    Kiedy usłyszała od dowództwa, że wyruszy na niebezpieczną i długoterminową misję, nie spodziewała się, że zostanie wysłana... Tu, gdzie została wysłana. Do podawania kawy i przynoszenia raportów. Szefostwo ugodziło w jej dumę. Była głównym taktykiem na froncie, do c******! I nagle, zupełnie bezpodstawnie, została zdegradowana do roli asystentki?
    Na samą myśl o takiej zniewadze zagotowało się w niej, niczym w kotle. Miała ochotę chwycić doniczkę, prawdopodobnie nieopatrznie pozostawioną przez jej poprzedniczkę (albo współlokatorkę - nie dbała o to) i roztrzaskać ją w drobny mak. Jednak zamiast kierować swoje dłonie ku ozdobie, zdecydowała się na poprawienie włosów. Nowy, pokładowy kostium nie krępował jej ruchów, a nawet przylegał do jej ciała, uwydatniając co należy. Mimo to Nesta dalej się krzywiła. Pomarańcz kontrastował z jej rozpuszczonymi, fiołkowymi włosami i mieniącymi się w świetle lampy tatuażami o podobnym kolorze.
    Wzdychając głośno i przeciągle, podeszła do swojego łóżka, by zabrać z niego pistolet. Ostrożności nigdy za wiele - zwłaszcza, że poniekąd znajdowała się na terenie wroga. Jej współlokatorki nie było, więc nie miała okazji przekonać się, czy jej osoba na coś się przyda - odpowiednie słowa, uśmiech, a umysł nowej znajomej mógł stać przed nią otworem i zdradzać każdą tajemnicę.
    Wyszła z pokoju i skierowała się ku sali narad, lustrując wzrokiem każdą mijaną osobę. Wiedziała, że się jej przyglądają. Zawsze się jej przyglądali, od kiedy tylko pamiętała. Córka możnych, który mieli złota jak lodu - idealna partia do ożenku. Na szczęście zdążyła się do tego przyzwyczaić.
    Kiedy dotarła do sali zorientowała się, że była dobre dwadzieścia minut przed czasem. Parsknęła pod nosem, pchnęła drzwi i usiadła na kręconym fotelu.
    Pozostawało jej czekać.


                                                                                                                             "I only act like I know everything."                       -Natasha Romanov
http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-oe1fcuezk81tloymvo3-400.png  http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-pn3bxpmqlt1xpjiuvo9-400.png  http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-oe1fcuezk81tloymvo10-40.png http://www.pomniejszacz.pl/files/tumblr-oe1fcuezk81tloymvo9-400.png

Offline

#18 06-10-2018 o 21h09

Straż Cienia
Kaniya
Szeregowiec
Kaniya
...
Wiadomości: 144

__________https://fontmeme.com/permalink/181006/1dd55b0b903ed5a4560feb19e9f5bd93.png


          Sellil Lertih Nelmoc spokojnie siedzieli w świetlicy, jedząc śniadanie. Udało im się zauważyć kilku nowych członków załogi, może nie tych najbardziej interesujących, ale nie zamierzali narzekać. Podeszli do każdego, przedstawiając wspaniałe warunki zostania obiektem badawczym, ale niestety nikt się nie zgodził. Co robili nie tak? Przecież te proponowane obecnie warunki były wręcz luksusowe.
          Zegar nieubłaganie wskazywał dziesiąty cykl godzinowy czasu standardowego, w związku z tym udali się do laboratorium. Cały zespół naukowy powinien być już na miejscu, w końcu ustalili pierwsze spotkanie jeszcze wczoraj. Uważali spotkanie jeszcze przed wylotem za niezbędne, zwłaszcza, że część osób była nowa. Musieli ich zapoznać z procedurami obowiązującymi na Hyperionie. I z klasyfikacją obiektów. I w ogóle ze wszystkim. Dosyć niefortunne, że do misji o tak wielkiej wadze nie zostawiono w pełni zgranego zespołu. Mogli mieć jedynie nadzieję, że zanim dotrą na Deltę Prumę, atmosfera w laboratorium się unormuje i wśród naukowców zapanuje prawdziwa synchronizacja, bo póki co część starej załogi patrzyła spod byka na nowych, a to było niedopuszczalne, jako że mogło zakłócić płynność badań.
          Nie zdążyli skończyć omawiania nawet postaw w półtora cyklu, także resztę zostawili w rękach dwójki swoich podoficerów, którym ufali wręcz bezgranicznie, przynajmniej jeżeli chodzi o sprawy okołonaukowe.
          Sellil Lertih Nelmoc uważali spotkanie zwołane przez Phoenix Andromedę Gould za kompletną stratę czasu (swoją drogą, nadal nie rozumieli, dlaczego mimo posiadania tylko dwóch oczu, Phoenix Andromeda Gould miały trzy imiona, przecież nawet gdyby ludzie z czasem wykształcaliby trzecie oko, to byłoby głupotą już nadawać kolejne imię). Całkiem spora część nowej załogi wyglądała na obiecujące obiekty badawcze i Sellil Lertih Nelmoc woleliby zająć się ich poszukiwaniami albo dalszym wprowadzaniem nowych niż braniem udziału w tym pokazie siły, czy tam jakkolwiek to nazwać. Przynajmniej w tym całym zamieszaniu nie musieli zmieniać kwater, ale nie narzekaliby, gdyby zmieniono osoby, z którymi dzielili łazienkę. Prawdę powiedziawszy, jedynym powodem, dla którego w ogóle stawili się w sali konferencyjnej, była obecność przedstawicieli rasy Furei. Podobno tylko garstka z nich opuściła rodzimą planetę, więc szkoda byłoby zmarnować okazję na przebadanie takiego rzadkiego okazu. Dlatego też pojawili się na miejscu spotkania z przenośnymi wersjami podstawowych narzędzi z laboratorium.
          Weszli do środka jako jedni z ostatnich, żeby czasem nie przebywać zbyt blisko Caissana Njamerne, więc mieli trochę zasłonięty widok. Jednak udało im się dostrzec swój cel. Zabulgotali ze szczęścia i ignorując całą resztę, ruszyli w odpowiednim kierunku, taszcząc za sobą całe przyniesione żelastwo.
          — Oooooch, musicie być z rasy Furei! Tak, tak, wszystko by się zgadzało. Hmm, pochodzicie od kota? Albo raczej lwa. Lwa-albinosa? Te uszy są dosyć mylące — mówili bardziej do siebie, ale w końcu zwrócili się bezpośrednio do Furei: — Zresztą, nieważne, jeżeli moglibyśmy przeprowadzić kilka w większości nieinwazyjnych badań, zaspokoiłoby to naszą pierwszą ciekawość i pozwoliłoby dowiedzieć się więcej o waszej rasie. Mamy nadzieję, że nie macie nic przeciwko — to powiedziawszy, zaczęli podłączać Furei do przyniesionej aparatury.


https://66.media.tumblr.com/aa95cb952d13a3f1e2a899e718df9732/tumblr_ohw3hnkGyj1viokjyo1_540.gif

Offline

#19 07-10-2018 o 00h06

Straż Cienia
Acerola
Akolita Jednorożców
Acerola
...
Wiadomości: 359

          SIGURD
          Żołądek ściśnięty prawie tak mocno, jak papiery trzymane w dłoniach. Dziadek-- Eldigan zapewniał go, że nie musi brać ze sobą jego starych map spisanych na papirusie, a statek powinien zawierać wszystkie informacje niezbędne dla nawigatora, ale... No właśnie, ale. Im dalej od domu, tym dotkliwiej Ziggy odczuwał wpływ niewidzialnej ręki starszyzny na jego subiektywną opinię dotyczącą federacji. Całą ideą jego wyprawy było poszukiwanie zmian, tego lepszego "nowego", które wprowadziłoby Cantarellę w nowy wiek dobrobytu i postępu. A jednak stając z nimi twarzą w twarz, nie potrafił zaufać niczemu innemu, jak sprawdzonym tradycjom. Te nieuważnie zgniatane w jego ramionach plany były kwintesencją wszystkiego, co uniemożliwiało furei nowe życie.
          Stanąwszy zaledwie krok przed progiem dzielącym jeden świat od sali konferencyjnej, Sigurd spuszcza niepewny wzrok na swoją sylwetkę ubraną w gustowny uniform. Kolor szary mu pasuje, jest niezwykle skromny i prosty, nie przykuwa niczyjej uwagi na dłużej niż kilka marnych sekund. Brakuje mu wprawdzie wygody jego uprzedniego kostiumu, ale do takich dorbnostek przyzwyczajał się szybko. Przez chwilę stoi tylko w miejscu, badając wzrokiem poszczególne elementy ubioru tak, jakby nie poświęcił godzin na studiowanie ich zamiast odpowiednio się wyspać. Nie był gotów tam wejść, a tym razem za jego plecami nie było Riv, która mogłaby zarazić go swoją motywacją lekkim pchnięciem.
          Ziggy wzdycha ciężko i wstępuje wreszcie do pomieszczenia niby znajomego, ale nagle wydającego się zupełnie obcym, chłodnym miejscem. Statek, na którym pełnił usługę na parę miesięcy przed zakwalifikowaniem do nowego zespołu hyperiona był zbudowany na bardzo podobnym planie. Stąd też furei bez większego problemu odnajduje swoje miejsce, nieopodal którego - ku jego ogromnej uciesze - znajduje się także i przyjaciółka. Obserwuje ją z cieniem uśmiechu na futrzastym pyszczku, kiedy pozwala mu porządnie przyjrzeć się dobrze podkreślonym kobiecym kształtom jej ciała. Nadal jest tak samo drobna, jak pamiętał ją z pierwszego dnia, chociaż bez wątpienia przybyło trochę mięśni tu i ówdzie. Niemniej jednak nieustannie promieniuje pewnego rodzaju przyjemną aurą, której Ziggy nie umie opisać.
- Przyćmisz Panią Kapitan - odpowiada szeptem, mrugając przy tym nerwowo. Jest zakłopotany i widzi w wyrazie twarzy przyjaciółki, że od razu to wyłapała. Nic więcej nie mówi, prawdopodobnie chcąc oszczędzić jego niezwykle delikatną godność.
          Sala zaczyna powoli nabierać życia z każdą kolejną osobą wkraczającą pewnie w jej progi. Każdy na swój sposób przykuwa zainteresowanie Sigurda - czy to stukaniem obcasów, jak zrobiła to ma'am Gateaway (obraz jej poważnych rys twarz był wciąż świeży w jego pamięci po cichej obserwacji militarnych taktyków, przez co nawet nie śmiał podnieść na nią spojrzenia), czy też byciem żyjącą kulą disco. Wcześniejszy strach i niepokój zastępuje nagle ekscytacja. Jest niecierpliwy, chce już zacząć, już poznać te wszystkie fascynujące osoby oraz powiązane z nimi kultury. No i, nade wszystko, pragnie sprawić się jako nawigator u boku najlepszej federacyjnej pilotki - nawet jeśli nikt inny nie miał odwagi tak głośno jej pochlebiać.
          Jedno mrugnięcie, dwa, cztery, szesnaście. Istota o, powiedzmy, głowę niższa od niego wypowiada słowa w języku zrozumiałym dla uszu, ale nawet pomimo tego Ziggy nie do końca rejestruje co się dzieje. Znów mruga i nagle jest już podpięty do dziwnej maszynerii przypominającej mu trochę ludzki rozrusznik serca, trzymanej w dłoniach wielookiej postaci mamroczącej coś nadal o jego rasie, furei. I wtedy zaczyna wreszcie rozumieć.
- Oh! - wydobywa się tylko z jego ściśniętego gardła, kiedy próbuje znaleźć odpowiednie słowa na to, co w zasadzie zamierza powiedzieć. Czytał dokumenty dotyczące wcześniejszej załogi i po dłuższym namyśle wie już, że takie zainteresowanie swoją nieciekawą osobą zawdzięcza - S-Sir, uhm, Ma'am... T-To znaczy Państwo Nelmoc? Jesteście tymi niesamowicie zdolnymi naukowcami z rasy, ah, qlull? Nie chciałbym przeszkadzać, a-ale Pani Kapitan na nas zerka i... Aaa - Ziggy potyka się nie tylko o własne słowa, ale nieomalże także o własne nogi, kiedy z impetem wstaje z krzesła. Prostuje się niczym struna usztywniając nawet twarz, zanim zgina się w najbardziej oficjalnym i uprzejmym ukłonie na jaki go stać - Nazywam się Sigurd i, uhm, jestem przedstawicielem Furei. Z chęcią odpowiem na wszystkie wasze pytania! W-W granicach rozsądku? - jego głos cichnie i traci pewność przy końcu wypowiedzi, oczy nerwowo wędrują po twarzach pozostałych. Jeśli dobrze odczytuje ich miny, nikt nie jest specjalnie zdziwiony takimi okolicznościami. Naukowcy przed nim zdają się słynąć z ekscentryczności i podpięcie się do nowego nawigatora nie wydawało się być najgorszą rzeczą, jaką mogli zrobić.
          Sigurd ma tylko nadzieję, że albo szybko go z tego odepną, albo zainterweniuje Pani Kapitan.
          Albo Rivia.
          Albo ktokolwiek...

Ostatnio zmieniony przez Acerola (07-10-2018 o 00h42)


https://66.media.tumblr.com/2e9625761e3375eba72887ad5ccfb84f/tumblr_p2q7g4lP8p1qc9mvbo8_400.gifv https://66.media.tumblr.com/bcdfa0358cb12dee198ef9c47ee42fc8/tumblr_p2q7g4lP8p1qc9mvbo5_400.gifv

Online

#20 07-10-2018 o 02h20

Straż Obsydianu
Berrine
Żołnierz Straży
Berrine
...
Wiadomości: 544

________________https://fontmeme.com/permalink/181004/d0863d35688ac70920b348e760136894.png

      Krzyki. Przeraźliwy dym i ciała. Ciała poległych, rozsypane po zimnej i pogniłej ziemi. Dla generała nie miały najmniejszego znaczenia, w momencie, w którym wiedział, że to nie jego ludzie właśnie pożegnali się z życiem.
Teraz jednak wydawały się mnie wzywać. Zawodziły jak nigdy, chóralnie wypominając mi wszystkie popełnione grzechy. Pod naporem ich głosów, skuliłem się na środku, otoczony zewsząd czerwoną posoką, która spływała w moją stronę niczym swoista rzeka śmierci. Nie chciałem ich słyszeć, ani widzieć. Już nigdy więcej. Wszystko podpowiadało mi, że to już koniec. Że pora odejść razem z nimi. Że nic nie ma sensu. Że to moja wina.
      Otworzyłem oczy i zamrugałem kilkukrotnie, biorąc przy tym głęboki oddech i opanowując dynamiczne bicie serca. To jedynie koszmar. Uspokoiłem się i powoli, acz stabilnie, wstałem na równe nogi. Wiedziałem, że nie ma sensu rozczulać się nad nocnymi marami. Zwłaszcza tego pokroju.
      Nie żałowałem. Kiedy pogrążony w furii po stracie siostry parłem naprzód, pozbywając się kolejnych wrogów, nie miałem poczucia winy.
Nadal nie potrafiłem czuć się z tym źle, ponieważ byłem żołnierzem i to w takiej rzeczywistości żyłem. Mogłem zatrzymać się w połowie i zrezygnować z walki, jak najgorszy śmieć i tchórz, albo wytrwale iść naprzód mając u boku tych, którzy poświęcali całych siebie dla wyższego celu. Z samego respektu do nich, nie byłbym w stanie zrezygnować.
      Zapinając swój uniform, na pokrytym bliznami, umięśnionym torsie, stałem dumnie, ze świadomością, że każdy znak na moim ciele jest czymś, czego nie powinienem się wstydzić.
Po chwili zgarbiłem się odrobinę zrezygnowany.
Mimo wszystko czułbym się jednak trochę skrępowany w towarzystwie kobiety, jeśli takowa miałaby ujrzeć moją bladą, pokiereszowaną, a przede wszystkim nagą skórę. Nie byłem pewien, czy uznałaby ten widok za atrakcyjny, co odrobinę odbierało mi pewności siebie.
      Wydałem z siebie bliżej nieokreślone westchnienie i ruszyłem na zebranie.
      Kiedy znalazłem się na miejscu, usiadłem w odpowiedniej odległości od długowłosej Oppositum'Magny. Wolałem uniknąć wymiany zdań, która zapewne zakończyłaby się wprowadzeniem mnie w stan wyższej irytacji.
Prawdę mówiąc niewiele obchodziło mnie to, czy załoga na statku, zostanie wzbogacona o nowe osoby. Liczyłem jedynie na to, że na pokładzie nie znajdzie się nikt pokroju Eais. Ta dziewczyna nigdy nie powinna była tu trafić.
      Do pomieszczenia zaczęły wchodzić kolejne, nieznane mi istoty, więc prędko, choć bez zbędnego rozmachu, podniosłem się do pionu. Oczywiście, że nie zamierzałem siedzieć zbyt długo! Zależało mi na oddaniu odpowiedniego, adekwatnego do sytuacji, szacunku.
Z udawanym zainteresowaniem przejechałem wzrokiem po nowych twarzach. Moją uwagę zwrócił sporej wielkości osobnik, którego sama postawa ciała, zdradzała, że jest w bliskiej relacji z wojskiem. Przypominał odrobinę nietoperza, choć zapewne przyrównanie go do jednego, mogło zostać potraktowane jako zniewaga. Kiwnąłem mu nieznacznie głową na przywitanie.


♡  |  MyDramaList  | SłodkiFlirt  |  ♡   
https://cdn.discordapp.com/attachments/497827664804053023/584164827296038936/chic2.gif

Offline

#21 07-10-2018 o 10h08

Straż Absyntu
Ilian
Obrońca Straży
Ilian
...
Wiadomości: 11 996

Gabriel Campbell


     Gabriel spędził cały poprzedni dzień z Favianem, poprzednim głównym inżynierem na Hyperione. Cały ranek dokonywali poprawek, uzupełniali oleje, paliwo, cyborg dostał cały plik dla kolejnego inżyniera, z dokładnymi instrukcjami - jak wymieniać kończyny, jak uzupełniać oleje. Favian prosił, by Gabriel jednak zwrócił się z tym do inżyniera niż próbował robić cokolwiek na własną rękę, ale doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że mężczyzna tego nie zrobi.
    Popołudnie spędzili na spacerze i rozmowach. Favian przyprowadził swoją żonę. Inżynier nie oczekiwał, że Gabriel będzie tak otwarty jak przy nim, ale chyba zdecydowanie zawiodło go to, że był zamknięty jak przy każdej obcej istocie, nawet jeśli była żoną dobrego przyjaciela.
     Na noc wrócił na Hyperion. Aliera, żona Faviana, chciała go namówić na spędzenie tej nocy w ich domu, ale jej mąż od razu oznajmił, że to fatalny pomysł. Wiedział, że cyborg i tak nie zaśnie, a przy okazji będzie mocno skrępowany. Dlatego Gabriel pożegnał się z nimi, a noc spędził w sali z głównym reaktorem. Tam się ładował całą noc, przy okazji czytając książki. Nad ranem, kiedy jeszcze nikt nie zwykł chodzić po korytarzach, odłożył książki do małej biblioteki na świetlicy. Szybko wyszedł z pomieszczenia, wiedząc, że już za niedługo wleci do niego chmara nie tylko ludzi, dla których śniadanie było ważną częścią dnia. Dlatego resztę dnia, do czasu spotkania z nową załogą, spędził na wałęsaniu się po statku. Spotkał kilka istot, które musiał wypraszać z pomieszczeń, ale ogólnie unikał towarzystwa, dlatego całkowicie zignorował zastępcę Faviana, który wydawał się być rozczulony widokiem ekspresu do kawy. Altrazairczyk swoim pierwszym wrażeniem sprawił, że Gabriel co raz bardziej przekonywał się do tego, że lepiej będzie, gdy sam będzie zajmował się swoimi częściami lub poprosi Easi lub Asteriona. Nie ufał im tak bardzo jak Favianowi, ale Ci już niejednokrotnie widzieli Gabriela w częściach i z pewnością znali się na tym lepiej niż cyborg.
    Ostatecznie, był pierwszym członkiem starej załogi, który czekał na panią kapitan. Nie dlatego, że nie mógł się doczekać, jak tylko dowiedział się o zwolnieniach Phoenix (i nie tylko ona) widziała jego mały wybuch złości - Gabriel był obowiązkowy. Tylko dlatego, gdyby mógł, to na pewno, by się na spotkaniu nie pojawił, jak najpewniej cała stara załoga, ale musieli tutaj być, w końcu to oni protestowali przeciwko wszelkim zwolnieniom starej załogi.
     Na sali nadal panował rozgardiasz, nawet po pojawieniu pani kapitan. Wielokulturowe grono ciekawe siebie samych było bardzo podekscytowane pracą na jednym ze znanych statków floty federacyjnej. Gabrielowi nie podobał się ten hałas, a przy okazji wywoływali go ludzie i kosmici, których przyjęciu protestował. Był zdenerwowany, chociaż nikt tego nie mógł stwierdzić - jedynie stara załoga mogła się domyślać.
     Ze stoickim spokojem uderzył dłonią w stół. W mundurze nie było po nim widać, że jest cyborgiem, wyglądał jak człowiek, dlatego dziwny dźwięk uderzenia, który rozległ się po sali, zwrócił na niego uwagę. Wszyscy byli już spokojni. Za jednym wyjątkiem.
- Sellil Lertih Nelmoc - zawołał podniesionym, acz nadal spokojnym głosem - czas na zapoznawanie się z naszą nową załogą przyjdzie później, proszę zostawić przedstawiciela rasy Furrei w spokoju, przynajmniej na czas spotkania. - oznajmił donośnym głosem, spoglądając w stronę quella. Od czasu nagłych zwolnień ani razu go nie upomniał, czy wszedł do laboratorium, więc liczył, że ten nie będzie się obrażał za bardzo i szybko pozbiera swój sprzęt.
     Ostatecznie, rzucił szybkie spojrzenie na salę. Było spokojnie i cicho. Przeniósł wzrok na Phoenix. Będzie ciężko, ale kto da radę jak nie ona?


odtąd mnie obmywały Morza poematy,                                                               nasyconego w gwiazdy, mlecznie spienionego,
https://68.media.tumblr.com/2a2a8d770722fe2655873f8e7f6a5597/tumblr_omrk5eAcVw1r3hdhfo2_r3_400.gif https://68.media.tumblr.com/e99e184b6a96667efc3dd0abd6ac9ea0/tumblr_omrk5eAcVw1r3hdhfo1_r3_400.gif
pożerałem lazury, gdzie szczątki fregaty wabią czasem topielca rozmyślającego.

Online

#22 07-10-2018 o 20h28

Straż Absyntu
Neyu
Akolita Jednorożców
Neyu
...
Wiadomości: 356

______________________________Eais
Beznamiętnie wpatrywała się w swoje odbicie w lustrze, jakby było fascynującym obrazem do podziwiania. Intrygował ją jeden maluteńki fakcik. Dlaczego posiadała aż tak długie włosy? Ścisnęła mocniej szczotkę w prawej dłoni, kontynuując szczotkowanie grubych kosmyków, zaś lewą dłonią - gładziła je. Każdego poranka musiała się z nimi szarpać, aby porządnie je rozczesać i nie mieć jeszcze większej frajdy na wieczór, która czekała ją każdorazowego świtu. Ponownie zaprzestała wcześniejszej czynności, by kolejny raz wlepiać puste ślepia w swoją osobę, zastanawiając się ciągle nad jednym aspektem. Po chwili wypełzał ze swojej kryjówki maciupeński, złoty smok, który w mgnieniu oka pojawił się na ramieniu swej przyjaciółki. Dziewczyna nawet nie zareagowała, gdy go dostrzegła w zwierciadle, jednakże potężne zwierzę wiedziało nad czym dumała Eais. Obdarował ją życzliwym spojrzeniem, lecz nie czuł zbytnio potrzeby, aby jako pierwszy nawiązać z nią kontakt.
- Powiedz mi, Ryūshōseki, dlaczego posiadam, aż tak długie włosy? - spytała go nagle, jakby był dla niej bytem wszechwiedzącym; znającym odpowiedź na każde możliwe pytanie.
- Każda kobieta twej rasy była w posiadaniu tak pięknych i lśniących włosów. - od razu odpowiedział, a dziewczyna w tym samym momencie chwyciła kosmyk włosów, owijając go wokół palca.
- A gdybym chciała je skrócić? - ponownie zapytała swego przyjaciela; coraz bardziej rozmyślając się na obecny temat ich konwersacji.
- Jest to dozwolone, lecz jakbyś chciała kiedykolwiek wrócić na swoją planetę, to nie byłabyś mile widziana w gronie swej rasy. - odparł, wygodnie rozkładając się na jej ramieniu.
- Dlaczego? - zasypywała go pytaniami, jakby była małym dzieckiem ciekawym otaczającego go świata.
- Ponieważ są one tradycją u Oppositum'Magna. - odrzekł, ziewając przeciągle.
I nastała błoga cisza. Eais, po parunastu sekundach; podniosła się, przy okazji odkładając szczotkę do włosów na półkę, po czym skierowała się do szafy, aby przebrać się w swój żółty uniform. Dopinawszy suwak do końca, spojrzała się na chińskiego smoka, który zmienił swoją miejscówkę z postaci jej ramienia na łóżko, a następnie spowrotem wróciła do tak zwanej toaletki. Rzuciła okiem na złotą biżuterię, która zawsze widniała, oplatając jej kruczoczarne włosy.
- Te złote łańcuchy z zdobieniami wraz z tiarą o tej samej barwie... również są tradycją? - przerwała swym głosem spokój, który panował w pomieszczeniu.
- Jest to podarunek od twojej matki.
Wlepiała swe granitowe ślepia w złoto, po czym chwyciła tiarę do rąk i oglądała ją z każdej strony.
- Wiesz coś na temat moich rodziców? - zagadnęła go z lekką nadzieją w głębi duszy, że chociaż czegokolwiek dowie się o swym rodzie.
- Niestety, ale nie. - odpowiedział posmutniałym tonem głosu.
Przyglądała się jeszcze przez chwilę tiarze, która okazała się być od jej własnej matki. Sięgneła po łancuchy z zdobieniami, po czym schowała biżuterię do jakiejś szufladki. Wzięła gumki do włosów, a następnie splotła swe kruczoczarne włosy w koka; końcowo poluźniając, a nawet odrobinę wyciągając parę kosmyków, aby cała fryzura była w lekkim nieładzie. Smok badał ją zaskoczonym wzrokiem od stóp do głowy.
- Muszę już wychodzić na zebranie. - stwierdziła nagle, nie racząc Ryūshōsekiego swymi pustymi oczyma.
- Dobrze, zatem do zobaczenia. - pożegnał się z nią, uciekając do swej kryjówki, aby odespać resztę dnia.
Eais opuściła swój pokój, po czym kierowała się holami w umówione miejsce, gdzie wraz z Phoenix i resztą załogi miała się udać do lokalizacji, gdzie miała poznać nowych członków, którzy zostali przyjęci do ich grupy przedstawicieli statku kosmicznego FC-0627 Hyperion. Nie specjalnie przejęła się tym, gdy dowiedziała się, iż parę osób ze starszej załogi została zwolniona. Bardziej nie wiedziała co ma w takiej sytuacji czuć, ponieważ sama nie odróżniała pojęć jakimi są "uczucia" czy "emocje".
Przekroczyła próg pomieszczenia, gdzie dostrzegła obce twarze; cierpliwie czekające na poznanie pani kapitan, jak i jej towarzyszy oraz całego statku wraz z kilkoma ważniejszymi faktami. Każdego zlustrowała swymi pustymi, granitowymi ślepiami z całkowitą obojętnością na twarzy, po czym zajęła jedno z wolnych miejsc.
Czekając na przemowę Phoenix; skakała swym wzrokiem z jednej twarzy na drugą, aż zatrzymała się dłużej na Asterionie. Nie potrafiła zrozumieć, co on takiego do niej miał, a w szczególności, w niektórych momentach jego zachowania wobec niej. Skierowała swe ślepia na Neila, który wpatrywał się w nią rozradowanymi oczyma. Wielokrotnie dostrzegła u niego zmiany nastroju, a nawet zrozumiała jego przekaz, na co ta jedynie pokiwała głową, że również wyczekuje końca tego zebrania.

Ostatnio zmieniony przez Neyu (07-10-2018 o 20h28)


https://i.imgur.com/9WX7JUV.gif

Online

#23 07-10-2018 o 22h24

Straż Obsydianu
Deny
Pokonała Dahu
Deny
...
Wiadomości: 2 633

........................................................................https://zapodaj.net/images/48ab9d62e68ba.png


       Nie należałam do próżnych kobiet, w zasadzie sądzę, że ktoś, kto przez całe życie był poniżany i wytykany palcami, zwyczajnie nie może stać się próżnym, a mimo to komplement przyjaciela w przyjemny sposób połechtał moje ego i dodał nieco pewności siebie. Szkoda tylko, że tej nie widziałam w postawie swojego towarzysza. Ziggy musiał się stresować, albo martwić, albo i to i to, ale jak go znam, zapewne nie chce tego pokazywać. Dlatego też, mimo, że widziałam doskonale, jakie emocje go dopadły, udawałam, że nic takiego nie ma miejsca. Zamiast tego puściłam mu oko, chcąc wtaki sposób dodać otuchy.
       - Wolę przyćmić wszystkich innych pilotów, a nie kapitan - dodałam równie cicho, chociaż jestem pewna, że nie musiałam tego robić. Ziggy doskonale wiedział, że w kręgu moich aspiracji nie występuje chęć zaistnienia, jako jakaś piękność, a jako doświadczony fachowiec. Płeć była dużym ograniczeniem, stawiała bariery, tak jak wiek, duże oczka, kobiece kształty. Wszystko, co pozwalało tym typowym mężczyzną sądzić, że mogą mnie lekceważyć, czy też sprowadzać do poziomu ładnej ozdoby. Pokażę wszystkim, każdemu z kolei, ile znaczę!
       Wzrokiem znów odnalazłam mężczyznę ubranego w te same barwy, co ja. Wcześniej poświęciłam mu niewiele uwagi, ale on sam wyłapał mnie spojrzeniem. Pewnie to niegrzeczne, ale cholernie interesowało mnie po co nosi maskę. Może chowa pod nią jakąś mackę, albo inną nibynóżkę? Trochę przerażająca wizja. W każdym razie zastanawia mnie, co sądzi o naszej przyszłej współpracy. Poczekałam, aż na mnie spojrzy, a potem skinęłam ostrożnie głową. Powitanie. Może oddanie szacunku? Czas pokaże...
       Kątem oka dostrzegłam jakiś ruch przy moim przyjacielu, to też porzuciłam widok drugiego pilota, by po chwili dostać mikro zawału. Nie chodziło o wygląd kosmity, już niejedną dziwną istotę widziałam. Chodziło o jego słowa, jak i przybory, które ze sobą zabrał. Autentycznie przeszły mnie dreszcze, w gardle zaschło, a na ustach formowało się tchórzowskie "badaj sobie Ziggiego tak długo, jak będziesz robił to z dala ode mnie". Nie chodziło tu o to, że byłam gotowa poświęcić przyjaciela, o nie. Zwyczajnie sama wzmianka o jakichkolwiek badaniach wywoływała u mnie dreszcze. Świat oszalał! Technologia jakiej używano poza Denyą w celach medycznych była przerażająca. Pacjenci pozwalali się nakuwać, wiercić, ciąć... musiałam zrobić się biała, jak ściana. Z resztą jeszcze w armii przebywając udało mi się podrabiać wszelkie bilansy i liczyłam na to, że tutaj będzie to przeze mnie kontynuowane.
       Kiedy moje drobne ciałko zaczęło powoli więdnąć, ktoś postanowił przerwać ten proceder. Drgnęłam spoglądając na mężczyznę, który z dużą siłą uderzył w stół. Imponujące. Nie wiem ile kości bym sobie połamała przy takim zabiegu, ale zapewne kilka co najmniej. Poza tym byłam mu niesamowicie wdzięczna za to, co zrobił. Zemdleć na pierwszym spotkaniu - to raczej nie brzmi zbyt dobrze, dlatego też z miejsca mi ulżyło i zaraz pochyliłam się do futrzanego ucha Sigurda.
       - Ziggy, proszę pilnuj się. Ten typo nie wygląda, jak ktoś, kto chce z tobą przeprowadzać wywiad, tylko raczej... - przełknęłam ślinę, zerkając na kosmitę i ściszając jeszcze bardziej głos. - Wiwisekcję - jęknęłam, krzywiąc się przy tym.
       Być może powiedziałabym coś jeszcze, gdyby nie fakt, że dostrzegłam rosłego mężczyznę o rysach przypominających nietoperza. Z miejsca cały dobry humor ze mnie uleciał, a twarz zastygła w poważnym wyrazie. Odruchowo rozejrzałam się za Nestą. Oczywiście, że była. Kolejna, której nie ufałam. Dwójka, którą los bez wątpienia za karę sprowadził na moją drogę. Nigdy nie mogło być zbyt łatwo, prawda?
       Nie chciałam patrzeć w ich kierunku dłużej, niż to możliwe. Musiałam zająć myśli czymś innym, więc rozglądając się dalej mój wzrok spoczął na ciemnowłosej kobiecie. Bardzo ładnej. Och na Świętą Światłość! Ładna kobieta na Hyperionie, długowłosa, kobieca! Więc to miejsce musi być niesamowicie tolerancyjne. No tak, przecież kapitanem jest kobieta. Ulżyło mi z miejsca, kiedy przestałam się przejmować tym, jak zostanę przyjęta, jako młoda osoba swojej płci na podobnym stanowisku. Och, pewnie nawet nie zauważą, że nie jestem mężczyzną, wprost idealnie. Może odnajdę w tym miejscu spokój? Moje spojrzenie dalej przemierzało salę, by zatrzymać się na stojącym z boku, białowłosym mężczyźnie. W ferworze swojego dobrego humoru skinęłam mu głową. Wyglądał na wysportowanego, kto wie, może uda nam się złapać wspólny język? Przydałby mi się ktoś, kto by mnie podszkolił z walki wręcz, a przy tym nie przejmował się tym, że ucierpię. Białowłosy wygląda na dobry materiał na takiego kumpla od skopania się nawzajem! 
       Takim to sposobem zatoczyłam wzrokiem koło po zgromadzonych, zapominając o szantażu ze strony Trzeciego (bo jego imion nawet nie będę wymawiać) i zatrzymałam się na tym rosłym osobniku, który tak ładnie połyskiwał. Musiał dostrzec, że się na niego patrzę, a skoro kapitan jeszcze nie zaczęła, postanowiłam się odezwać. Głupio było się na siebie gapić w ciszy. Poza tym wydawał się zakłopotany. Ciekawe dlaczego.
       - Przepraszam, zagapiłam się na twoje rogi - wyjaśniłam odchylając głowę do tyłu, aby móc na niego spojrzeć. Te niebieskie włosy... nadal mnie przerażały, musiałam to w sobie pokonać, skupić się na innych szczegółach i nie dać nic po sobie poznać. - Są niesamowite, pięknie odbijają światło - dodałam nieco bezmyślnie wypowiadając własne przemyślenia na głos. Podrapałam się nieco po poliku, odchrząknęłam i stanęłam prosto wyciągając rękę przed siebie. - Nazywam się Larivia Surival, będę pierwszym pilotem - oczywiście moją pozycję mógł poznać po mundurze, ale chciałam zachować profesjonalizm, jak przystało na dojrzałą kobietę, która wie po co tutaj jest.


https://zapodaj.net/images/401a8d3e378ae.png

https://zapodaj.net/images/84d2c489b65c3.pnghttps://zapodaj.net/images/27b977bf78fe8.png https://66.media.tumblr.com/75440dc255f0a2393eb130157c80ad16/tumblr_phdbnbbhux1uocsx1o1_540.gif https://zapodaj.net/images/d5ab6cc388cf5.png





https://66.media.tumblr.com/97b46c4862ea1d1c6850ac07254b361b/tumblr_owq03gRBxH1umjgk1o3_250.gif https://66.media.tumblr.com/68c9d779b42225419ba32c7f7eecd4dd/tumblr_p7bm7nNye41umjgk1o6_250.gif https://66.media.tumblr.com/aa9fd8c9827fa881c1817afccd27ac65/tumblr_pbsxgq9OKT1umjgk1o7_250.gif







https://zapodaj.net/images/e89e0dc49faed.pnghttps://zapodaj.net/images/7b2c102250eb9.png





https://78.media.tumblr.com/c121f7b50b41b70609b234fcbaecdf4e/tumblr_p816hqQiyl1rdlm3eo1_r2_250.gif




https://zap

Offline

#24 08-10-2018 o 00h42

Straż Obsydianu
Raspberry
Akolita Sylfy
Raspberry
...
Wiadomości: 1 106

__________________https://i.imgur.com/xjThAGL.png
    Mai zupełnie nie miał pojęcia co do jasnego Altzairu się tu działo. Powoli zaczął się zastanawiać, czy wśród innych ras takie zachowanie należało do normalnych i to on miał coś z głową. Może za mocno się uderzył? Nigdy nie wiadomo przez te futryny, może to właśnie one były prawdziwymi antagonistami i za wszelką cenę chciały, żeby Altzairiańczyk wyszedł na idiotę.
    Pewnie dalej przyglądałby się wydarzeniom przed nim, ale ktoś postanowił skrócić tą całą farsę i zwrócić mężczyźnie trochę wiary w to, że jednak nie jest zupełnym dziwakiem i może jakoś uda mu się nawiązać z kimś znajomość. W środku ucieszył się też, że takie nagłe badanie nie są tu normą, bo naprawdę nie chciał zostać podłączonym do aparatury medycznej już pierwszego dnia.
     Oczekiwanie na przemowę pani kapitan powoli zaczynała go nudzić. Dodatkowo nie za bardzo miał co zrobić z rękami, bo kręcenie nimi młynków zrobiło się zbyt monotonne, a on najchętniej zacząłby już majstrować przy czymś, najlepiej ze słuchawkami w uszach i gdzieś gdzie jest nieco mniej światła. Postanowił, że następnym razem powinien zabrać ze sobą coś ze swojej kolekcji rupieci.
    Przez cały czas miał wrażenie, że ktoś go obserwuje, co nie było szczególnie dziwne biorąc pod uwagę to, że świecił się jak choinka w boże narodzenie i nic nie mógł na to zaradzić. Mai rozejrzał się po pomieszczeniu, po czym jego wzrok spotkał się z tym blondynki siedzącej obok niego. Przez chwilę, patrzyli na siebie nawzajem, aż w końcu ta się odezwała przerywając ciszę.
    - Maighstir-sgoile Sikashukela, ale możesz mówić Mai… oczywiście jeżeli tylko chcesz. Będę głównym inżynierem. - przedstawił się, po czym uścisnął wyciągniętą w jego stronę dłoń, starając się nie zrobić tego zbyt mocno.
    - Może i świecą się ładnie, ale to trochę uciążliwe. - Uśmiechnął się zakłopotany. - Mimo wszystko wolałbym nie oślepić wszystkich dookoła już na pierwszym zebraniu. No i jeszcze zahaczam nimi w prawie każdych drzwiach, więc nie zdziwię się jak po tygodniu zostanę bez głowy, a raczej nie ma pożytku z takiego inżyniera. - Zaśmiał się, mając nadzieję, że Larivię też to w jakiś sposób rozśmieszy, chociaż troszeczkę. Szło mu na razie tak dobrze i to, że jeszcze nie palnął jakiejś zupełnej głupoty to cud.


https://i.imgur.com/IX8Ya5j.gif https://i.imgur.com/EM85ogn.gif https://i.imgur.com/m1f3hzW.gif

Offline

#25 08-10-2018 o 20h06

Straż Obsydianu
Pani
Żołnierz Straży
Pani
...
Wiadomości: 440

................................................................https://fontmeme.com/permalink/181005/f3c5623ba9ce97d1685c77c606c74b85.png
                   Teraz dokładniej przyjrzałam się każdemu z nich i spojrzałam im w oczy. Miałam moment, żeby przypomnieć sobie to, czego dowiedziałam się z kartotek. Podejrzewałam, że niektórzy też otrzymali dokumentację na mój temat.
Już miałam otworzyć usta, kiedy oficerowie naukowi doszli do wniosku, że to idealny moment, by podłączyć naszego nowego nawigatora do aparatury badawczej. Furei wyglądał na wstrząśniętego ich zachowaniem. Nie chciałam zrażać nowej załogi już pierwszego dnia i przyznam, że nieprofesjonalne zachowanie qlulle mnie rozgniewało. Jest czas na badania i jest czas na inne sprawy, niestety, jak widać, nie każdy to pojmował.
Zanim zdążyłam się odezwać, Gabriel uderzył ręką w stół. Nieomal podskoczyłam z zaskoczenia, ale byłam już zbyt zmęczona, by wyrażać jakiekolwiek emocje, zupełnie, jakbym to ja zamieniła się w androida. Jego rozwiązanie było dość agresywne, ale skuteczne. Skinęłam mu głową, wdzięczna za szybka interwencję. W myślach zganiłam sama siebie za powolność. Naprawdę powinnam się przespać, ale to było ważniejsze.
– Dziękuję, Gabrielu.
W tym momencie usłyszałam jakieś szmery przy drugim krańcu stołu. Wyglądało na to, że niektórzy poczuli się tutaj bardzo swobodnie.
Obrzuciłam rozmawiającą parkę wzrokiem. Dziewczyna w barwach pilota, szczerze mówiąc wyglądająca jakby dopiero opuściła akademię, i ten wysoki Altzairianin postanowili przeprowadzić rozmowę akurat w tej chwili. Chyba nie zdawali sobie sprawy z tego, że zebranie już się zaczęło. No cóż, może  qlulle za bardzo wytrącili wszystkich z równowagi.
Czując, jak kąciki moich ust lekko się unoszą, odchrząknęłam i posłałam im znaczące spojrzenie.
– Witam was na pokładzie statku Floty Federacji Kosmicznej, Hyperionie. Nazywam się Phoenix Gould i jestem jego kapitanem. Możecie usiąść. – Zaczekałam aż wszyscy za miejsca, lecz sama pozostałam na nogach.
– Za pół cyklu godzinowego opuścimy pokład Kronosa i udamy się z misją badawczą na planetę Delta Pruma. Do tego czasu chciałabym omówić z wami szczegóły podróży.
Skinęłam na stojącego w kącie pisarza w pomarańczowym uniformie, żeby podał mi mapę naszej trasy. Rozłożyłam ją na stole i wskazałam palcem na nasz cel.
– Przed nami były tam tylko sondy kosmiczne, a wiele z nich nawet nie dotarło, rozbijając się na powierzchni wędrujących meteorów. Wiemy na temat tej planety bardzo niewiele. Ma trzy księżyce, atmosferę podobną do ziemskiej i znajduje się w pobliżu dwóch niewielkich gwiazd, które oświetlają ją z dwóch stron. Wiadomo, że wokół występują szerokie na wiele kilometrów pierścienie skał i lodu, poruszających się z szybkością standardową trzystu kilometrów na cykl godzinowy. Dlatego nie możemy używać tam napędu nadświetlnego. Do tragedii mogłaby doprowadzić nawet najmniejsza pomyłka nawigatora, oczywiście nikomu nie uwłaczając. – Z szacunkiem skinęłam głową w stronę obecnego na sali mężczyzny w szarym uniformie – Jednak ze względu na nasze bezpieczeństwo, będziemy musieli ograniczyć się do szybkości standardowej, kiedy zbliżymy się do pasów.
Odgarnęłam włosy z twarzy. Kilka kosmyków musiało się wydostać z mojego końskiego ogona.
– Nasz czas podróży nawigatorzy oszacowali na trzy cykle miesięczne. Lecimy wzdłuż pasa planetoid, po drodze miniemy kilka planet, między innymi Denyę iÆtron.  Na wasze pady zostały już przesłane wszystkie potrzebne dane. W razie pytań możecie skontaktować się ze mną za ich pomocą. Komputer pokładowy już przydzielił was do pokojów – niemal wyrecytowałam te słowa.
              Zaczęłam kierować się w stronę drzwi, nie chcąc marnować ani jednej cennej minuty. Pisarz szybko złożył mapę i niemal wybiegł z pokoju. Zbliżał się czas startu i wszystkich na pokładzie zaczęła ogarniać nerwowa, pełna wyczekiwania atmosfera, czułam to w kościach.
–Za osiemnaście cykli minutowych startujemy. Chcę was widzieć na mostku, kiedy tam dotrę. W tym czasie zapraszam pierwszego i drugiego oficera do biura. Och, i nową asystentkę. Musimy omówić kilka kwestii przed startem – dodałam na odchodnym.
               Po drodze zaczepiło mnie kilku kancelistów z Kronosa, żebym podpisała ostatnie potrzebne papiery. W końcu dotarliśmy do mojego biura. Następnym razem zrobi to asystentka, lecz teraz to ja otworzyłam drzwi i zaprosiłam wszystkich do środka.
                Uśmiechnęłam się lekko do Gabriela, kiedy mnie mijał, a nową asystentkę jeszcze raz obrzuciłam dyskretnym spojrzeniem.
                Najbardziej z nowej załogi niepokoiła mnie postać nowego pierwszego oficera, lecz nie ze względu na wygląd, choć na pewno było w nim coś groźnego. Kĥāngkhāw Paçmêlk III. Dokumentacja, jaką otrzymałam na jego temat była niespotykanie okrojona, niemalże tabula rasa. Zupełnie jakby tylko urodził się, poszedł do Akademii, a potem do pracy. Żadnych powiązań, haczyków, niczego, co mogłoby przedstawiać go w negatywnym świetle. To oznaczało tylko, że ktoś nie chciał, bym o czymś wiedziała. Zmobilizowało mnie to tylko, by dowiedzieć się o nim jak najwięcej.
               Zajęłam miejsce za stołem, a oficerom wskazałam fotele po drugiej stronie. Wyglądało na to, że asystentka będzie musiała stać.
– Nie owijając w bawełnę, chciałabym dowiedzieć się czegoś  o powodach, dla których tak znaczna cześć mojej załogi została zastąpiona. I ja sama nieomal również. Uważam pana za osobę wystarczająco kompetentną, by odpowiedzieć na moje pytania. Proszę się streszczać, do startu pozostało zaledwie szesnaście cykli minutowych. – Spojrzałam na zegar za plecami Vlermuisjanina. – Teraz już piętnaście.
Spojrzałam na niego wyczekująco. Z jednej strony moje zachowanie można było uznać za bezczelne, ale z drugiej miałam prawo zapytać. Gdybym mogła wcześniej z kimś o tym porozmawiać, może nie stawiałabym teraz pierwszego oficera pod ścianą.


j' a i             c o n n u              l a             c h a l e u r             d e              t o n             p e r r o n,             a            t r a v e r s          l e             f r o i d,             j  e             r e t r o u v e r a i             m o n             c h e m i n              j u s q u ' à             t o i.

https://i.gifer.com/3NvsU.gif https://i.gifer.com/3NvsR.gif https://i.gifer.com/3NvsS.gif https://i.gifer.com/3NvsQ.gif https://i.gifer.com/3NvsT.gif

o h            n e              m' é p a r g n e             p l u s.             c' e s t             u n e              g e n t i l l e s s e              q u e              t u               n e              p e u x            é v i t e r  !           n e             m' e n t e n d s - t u            p a s              h u r l e r  ?

Offline

Strony : 1 2 3 ... 14