Czasy się zmieniły. Szybkie samochody, korporacje, konsumpcjonizm i wszechobecna automatyzacja...
Wampiry w okolicy żebrające o legalne oddanie krwi, yeti napastujące swoją obecnością górskich wczasowiczów...
We współczesnym świecie nie ma miejsca na fantazyjne historie o postaciach z podań i wierzeń, a co gorsza wyznawanie ich. Na nikim nie robią już wrażenia, a w dodatku bywają uciążliwe, niehigieniczne i nieestetyczne. A ich dieta? Nieetyczna. Nie pasują do idealnej wizji przyszłości. Z obecnymi narzędziami wyłapanie ich nie okazało się szczególnie trudne. Gdzie ta potęga, o której tak głośno było w dawnych czasach?

Potwory ras wszelakich zostały masowo zwiezione do dedykowanego ośrodka, którego nazwano Potwornym Miastem (trochę zacofanym technologicznie, bo po co im doczesne rozrywki) - poradzą sobie.





Dafni Lethe Phorkydes - gorgonka - @Rosaviel
Chi Ming Yue - huli jing - @Lexi
X - ghul - @Morenn
UgaBuga FąFąFą - wendigo - @Suzuya
Ignacja Polymia Gniewosądka - skrzat domowy - @Berrine
Samuel Lichocki - licho - @Satomin
X - rasa - @

Maksymalnie jeden przedstawiciel każdej rasy.





1. Przestrzegamy regulaminu forum i OG. Mamy również na uwadze tematy wrażliwe.
2. Szanujemy i zachowujemy się kulturalnie wobec autorów somsiadów. Tylko postacie mogą skakać sobie do gardeł.
3. Zastanów się dziesięć razy przed dołączeniem do somsiadów. Zjedz coś, przejdź się na drugą część globu, prześpij się.
A jak już zdecydujesz - zgłoś się w wiadomości prywatnej.
4. Karta postaci powinna zawierać wygląd w postaci artów (starajmy się unikać AI) i relacje (jeśli postaci znały się wcześniej).
5. Dłuższą nieobecność proszę zgłaszać do zarządcy.
6. Czytamy uważnie nasze posty. Nie chcemy rozbieżności np. w opisach pomieszczeń.
7. Wulgaryzmów nie lubimy, a sceny +18 piszemy w wiadomościach prywatnych.
8. Wszystkie uwagi, pytania, zażalenia i wyznania miłosne proszę kierować na PW.
9. Dobrze się bawmy i nie roznieśmy tego ośrodka!

Huli Jing  狐狸精  Chi Ming Yue  赤 明月  mężczyzna  189 lat  panseksualny
172 centymetry wzrostu   złote oczy   jarzące w ciemności  długie, rude włosy
z pojedynczymi pasemkami   uszy lisie  trzy puchate ogony   lisie dolne łapy
lubi ciepło i ciemności   chowa rzeczy w różnych miejscach   jest terytorialny
zostawia znaczniki zapachowe po uszach, ogonie można rozpoznać co czuje
zawsze  gdzieś w  pobliżu znajdą się dwa lisy, Ren i Ama, które psocą  wokoło
ogólnie to dzikus  ma bardzo dobre instynkty i  duże zdolności magiczne jak
na  swój stosunkowo  młody wiek  jest  ciekawski  lubi obserwować z  ukrycia
tworzy złudzenia     wpływa   na  emocje,  sny  i  pragnienia,  czasem niechący

Huli Jing - dziewięcioogoniasty lis, w chińskim folklorze to postać, która działa jak lustro dla ludzi. Potrafi być figlarna
i uwodzicielska, ale też mądra,  wierna i  opiekuńcza. Najkrócej mówiąc  —  to  duch lisa, który  z  wiekiem  i praktyką
zyskuje  coraz  większą  moc, aż  w  końcu „dorasta” do dziewięciu  ogonów. I  właśnie   ta   dojrzałość  jest  tu kluczowa:
dziewięć ogonów to znak najwyższego poziomu przemiany, sprytu i życiowej mądrości. Najbardziej znana umiejętność
to przemiana. Huli jing może wyglądać jak człowiek — zwykle jak piękna, tajemnicza kobieta, ale nierzadko także jak
elegancki młodzieniec czy uczony. Drugi znak rozpoznawczy to urok i iluzja: lis potrafi wpływać na wrażenia, nastrój,
a  nawet  szczęście  spotkanych  osób.  To  jednak  nie tylko  „sztuczki”. W wielu historiach lis pomaga: wyciąga bohatera
z opałów, leczy, podsuwa dobre decyzje, a bywa, że po prostu zostaje wiernym towarzyszem na lata. To postać ambiwa-
lentna. W jednych opowieściach lis osłabia pyszałków i żeruje na cudzej naiwności; w innych nagradza dobroć i pracowi-
tość, a karci chciwość. Ta rozpiętość nie jest sprzecznością — raczej przypomnieniem, że świat rzadko dzieli się na czarne
i białe. Huli Jing to symbol zmiany. Dziewięć ogonów to doświadczenie, a przemiana  to  proces  dojrzewania.  Po drugie
— to postać granicy: przypomina, że świat nie składa się z osobnych szufladek. Ktoś może  być  i  dobry, i  słaby; potężny
i  kruchy. Po trzecie  —  lis  jest  człowieczy  w  swoich wyborach:  kocha,   psoci,  zazdrości,  bywa  dumny  lub  czuły.

imię   Δ   I G N A C J A
drugie imię   Δ   P O L Y M I A
trzecie imię   Δ   G N I E W O S Ą D K A

wiek   Δ   1 5 2 7   L A T
płeć   Δ   K O B I E T A   
orientacja   Δ   P A N S E K S U A L N A
rasa   Δ   S K R Z A T   D O M O W Y

włosy   Δ   C Z A R N E   oczy   Δ   O G N I Ś C I E   P O M A R A Ń C Z O W E
wzrost   Δ   1 5 4   C E N T Y M E T R Y   
sylwetka   Δ  D R O B N A   karnacja   Δ   J A S N A




S K R Z A T Y   D O M O W E  w zależności od regionu zwane domowikiem, domowojem, ubożęciem, skrzakiem, chowańcem albo boginem.
To niewielkie opiekuńcze duchy  z mitologii  słowiańskiej i europejskich wierzeń  ludowych,   związane z ludzkimi domostwami.
Dawniej zajmowały miejsca za piecem, w kominie lub na strychu, skąd dyskretnie pilnowały mieszkańców,  zwierząt i zapasów.
Pomagały  w  gospodarskich  obowiązkach,  strzegły domu przed  pomniejszymi  demonami,  a  czasem  sprowadzały na  swoich
gospodarzy niespodziewany dobrobyt. Wierzono,że potrafiły podkradać zboże lub pieniądze z innych, bogatszych gospodarstw,
aby przynieść je swoim  domownikom.   Ludowe opowieści  najczęściej przedstawiały je jako małych,  brodatych starców,  ale też
identyfikowano je z niektórymi zwierzętami  -  mogły przybierać kształt kota,  psa,  węża, koguta, szczura lub innego domowego
zwierzęcia, stawać się niewidzialne i zmienić się w ognisty płomyk zdolny wślizgnąć się przez komin, okno albo wąską szczelinę.
Mimo swoich niedużych rozmiarów   domowoje  miały władzę nad wszystkimi innymi demonami domowymi.  Potrafiły również
przywoływać demony negatywne w celu ukarania swoich gospodarzy za złe traktowanie, ponieważ przede wszystkim,  każdemu
żyjącemu  skrzatowi zależało na zapewnieniu mu wygodnych  warunków i okazaniu zainteresowania przez ludzkich towarzyszy.
Skrzaty  pomagały  tylko wtedy,  gdy domownicy  żyli w zgodzie i  szanowali ich obecność.   Aby utrzymać z nimi dobre stosunki,
tradycyjnie zostawiano im resztki jedzenia (np. miseczkę mleka, kaszy lub miodu). To bardzo kapryśne stworzenia. Jeśli rodzina
była kłótliwa,  leniwa lub zapominała o poczęstunku, skrzaty potrafiły się zemścić.  Tłukły wtedy naczynia, straszyły zwierzęta,
hałasowały nocami, a w skrajnych przypadkach mógły nawet podpalić dom i odejść. Pochodzenie skrzatów pozostaje niejasne.
Według różnych podań były duchami przodków, duszami zmarłych, potomkami boginek, czy wygnańcami z piekła.

Δ     Δ     Δ

[ 1 ]  Bardzo ciepłolubna. W ludzkich domach upodobała sobie miejsce za piecem, a także
w kominie.  Niestety we współczesnych budynkach skazana była na byle grzejniki.
[ 2 ]  Potrafi zmniejszyć się na tyle, żeby zmieścić się w słoiku na ciasteczka (zdarzało jej się
tam sypiać), zniknąć i zmienić postać na kształt zwierząt domowych, czy płomyka.
[ 3 ]  Ma skłonności do kradzieży (zazwyczaj w dobrej wierze, choć w ostatnich latach
weszło jej to w złośliwy nawyk)
[ 4 ]  Szybko powiązano ją z masowymi pożarami. Ludzi przestała obchodzić jej obecność
w domach, a ona cóż... ma dosyć ognisty temperament i dużą potrzebę docenienia.
[ 5 ]  Posiada trzy imiona. Jedno, które otrzymała przy ludzkich narodzinach,
a pozostałe nabyte w toku życia jako domowy duch.
[ 6 ]  Xxx

Δάφνη Λήθη Φόρκυδη     ◆     Dafni Lethe Phorkydes



◆                                                                                               βασικές πληροφορίες
gorgona,   najmłodsza w rodzinie,  jedna z córek Forkysa i Keto
jako dzień narodzin przyjęła 16 lipca,  wiek bliżej nieokreślony
ciemnoczerwone    oczy    o    białych,       pionowych    źrenicach
ciało pokrywa w niektórych miejscach perłowofioletowa łuska
identyczna jak ta pokrywająca węże na jej głowie                             
zmiennocieplna meteopatka - wyczuwa zmiany pogody,  kilka
dni  przed  zaczyna  ubierać  się  w  dodatkowe  warstwy  i  koce
rozwidlony język służy jej za wzmocnienie zmysłu powonienia
ma słaby wzrok i  nosi okulary z anty-mordo-fleksem o szkłach
z lustra weneckiego  - kto w nie spojrzy zobaczy swoje odbicie
węże pełnią funkcję wsparcia jej wzroku                                                   
[     P O D    W A R U N K I E M,    Ż E    M A J Ą    A K U R A T    L E P  S Z Y    H U M O R     ]


◆  ◆  ◆

Γνωρίστε την τοπική σας Γοργόνα                                                                   ◆
grecy od wiek wieków powtarzali historie o istotach    starszych  od  olimpijskich  bogów,
mieszkujących odległe krańce świata,   a przedstawiali je jako potworne,  żeńskie istoty o
wężach  w  miejsce  włosów,  kłach  dzika,  brązowych  dłoniach  i  złocistych  skrzydłach
ich wygląd miał budzić grozę, spojrzenie - posiadać moc przemieniania żywych w kamień

w rzeczywistości gorgony są istotami na wpół ludzkimi, na wpół potwornymi - ich głowy
porastają żywe,  często silnie jadowite węże,  posiadają także ostre kły i pazury,   próżno
jednak szukać u nich śladów skrzydeł, krzyżowań z dzikami, czy brązu                                               
większość z nich jest nieśmiertelna a  poza morderczym wzrokiem dysponuje niepodobną
śmiertelnym siłą i szybkością                                                         POZIOM ZAGROŻENIA: ★★★★★

WĘŻE           są połączone z ciałem gorgony i to z niego czerpią niezbędne do życia składniki
mimo tego nie są w żadnym stopniu pozbawione własnej woli -  daleko im do bezmyślnej,
egzotycznej  dekoracji;  potrafią  atakować  niezależnie  od  swojej  pani,  miewają  własne
charaktery, humorki,  zatarczki  (zarówno między sobą, jak i istotami,  które napatoczą się
pod ich rozwidlone języki)                                                                                                                                                 



❶   szerszemu gronu znane są jej  trzy  (dużo)  starsze siostry -
Steno, Euriale i Meduza  -  Dafni tak jak większość rodzeństwa
dorastała w ich cieniu,  bardzo  długo  nieświadoma opinii do
której powstania przyczyniła się zwłaszcza ta ostatnia                   
ma bardzo liczna rodzinę,    o stosunkowo chłodnych relacjach
❷   jej węże to  zatwardziali  monogloci  -  w przeciwieństwie
do Dafni zatrzymały się w epoce, w której greka rozwiązywała
wszystkie problemy; teraz rozwiązuje je za nie dwunożna         
mimo bariery językowej zawsze są gotowe wciąć się w dyskus
ję lub zbluzgać rozmówcę, czasem jednoczenie                                 
❸   kolejna ciekawostka się ładujeeeee                                                   .
❹   kolejna ciekawostka się ładujeeeee                                                   .
❺   kolejna ciekawostka się ładujeeeee                                                   .


[ main art cc ]

E  d  g  y    &    c  h  a  o  t  i  c     g  h  o  u  l

L     e     o     p     o     l     d         ( L     e     o )


Dawniej znany jako Samir (z arabskiego nocny rozmówca / miły towarzysz),
ale      co      oczywiste      imię      pasowało      mu     jak     kwiatek   do   kożucha

K i e d y ś    m o ż e    m i a ł    n a z w i s k o,    a l e    t o    d a w n o    i    n i e p r a w d a

O r i e n t a c j a         s e k s u a l n a :         h o p e         i t 's         n o t         i l l e g a l

Z  m  i  e  n  n  o  k  s  z  t  a  ł  t  n  y,     potrafi     podszyć     się     pod     każdego
(włącznie    z    twoją    starą,    lepiej    nie    pytaj    skąd    wie    jak    wygląda)
ale  po  pierwsze  drenuje  to  jego  energię,  a  po  drugie  iluzje  nigdy  nie 
s ą        i d e a l n e        i        p o z n a ć        g o        m o ż n a        p o        k o p y t a c h

Kiedy  akurat  się  nie  podszywa  jest  chudym,  bardzo  bladym,  wysokim
mężczyzną (??) o trudnym do określenia wieku z ciemnymi białkami oczu,
o wiele za długim jęzorem i ostrymi jak brzytwy zębami od ucha do ucha.

Zwykle     nosi     maseczki,     c h y b a    ż e    b a r d z o    k o g o ś    n i e    l u b i
(    a l b o       k t o ś       b a r d z o       s m a c z n i e       w y g l ą d a  )

P  r  a  c  u  j  e      n  a      n  o  c  n  e  j      z  m  i  a  n  i  e      n  a      c  m  e  n  t  a  r  z  u .
T w i e r d z i,     ż e     w c a l e     n i e     p o     t o,     p o     co     w s z y s c y     m y ś l ą
ż e      t a m      p r a c u j e ,      a      m i ę s k o      w o l i      ś w i e ż e

...


A l e    z    d r u g i e j    s t r o n y    t o    s t r a s z n y    m i t o m a n

Pochodzenie ghuli

Słowo ghūl pochodzi od arabskiego czasownika ghāla – „chwytać, porywać”

Według mitologii przedislamskiej Arabii, ghule zaliczały się do dżinnów (istot z ognia i dymu) - miały postać złych demonów pustynnych, nocnych drapieżników, pojawiających się w odludnych miejscach jak ruiny czy cmentarze.

W folklorze występowały jako przestroga dla podróżników. Ghule potrafiły przybierać atrakcyjną lub znajomą postać po to, by zwabić i pożreć swoją ofiarę.

Postać nieumarłych żerujących na cmentarzach nadało im dopiero europejskie tłumaczenie Baśni Tysiąca i jednej nocy z XVIII wieku i taki też obraz utrwalił się w późniejszym czasie w popkulturze, choć nie jest on zgodny z oryginalnym folklorem.

imię   ♦   S A M U E L 
nazwisko♦   L I C H O C K I

wiek   ♦   3 4 6   L A T
płeć   ♦   M Ę S K A   
rasa   ♦   L I C H O

włosy   ♦   C I E M N Y   B R Ą Z   oczy   ♦   C Z E K O L A D O W E
wzrost   ♦   1 8 6   C E N T Y M E T R Y   
sylwetka   ♦  W I E S Z A K   karnacja   ♦   O P A L O N A


R A S A  Licho jest dość pechową rasą. Swą sławę zawdzięcza umiłowaniu
do podróży oraz charyzmie, która kazała niegdyś ludziom dołączać do jej przedstawicieli
w licznych podróżach, które nie zawsze miały szczęśliwe zakończenia. Nikt jednak nie pamięta,
że to oni, jak nikt inni, znają się na ludziach i potrafią rozpoznać tych 'złych' od tych 'nie złych'.

♦     ♦     ♦

[ 1 ]  Uwielbia wszelkiego rodzaju spacery, wędrówki i wyjazdy
(szczególnie te niezaplanowane!)
[ 2 ]  Potrafi nieźle czytać z ludzi i czuje,
gdy ktoś go okłamuje
[ 3 ]  Lubi zbierać przedmioty, które przynoszą tak samo szczęście
(podkowy, koniczyny) jak i pecha (sól, która mu się notorycznie rozsypuje,
odłamki zbitego lustra ze śmietnika)
[ 4 ]  Ciąży nad nim niezły pech, którym zadraża
[ 5 ]  Uwielbia zwierzęta z okolicy, ale żadnego nie przygarnął, bo boi się,
że to mogłoby być dla nich niebezpieczne